Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/6154 E., 2025/130 K.

9. Ceza Dairesi 2024/6154 E. , 2025/130 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI 2023/2085 E., 2024/438 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, elinden tutarak ikametine götürdüğü mağdurenin kıyafetlerini çıkartarak sırt kısmını okşamak şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri sebebiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında verilen cezaların orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde yetersiz olduğuna, kurulan hükümlerde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi hükümleri gereğince indirim yapılmaması gerektiğine ve kurumları lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, kararın denetime elverişsiz nitelikte gerekçesiz olduğuna, sanığın kızları dinlenilmeden ve keşif yapılmadan eksik araştırma ile hükümler kurulduğuna, tanık ve mağdure beyanlarının birbirleri içerisinde çelişkili olduğuna, tanıkların iftira kastı ile hareket ettiklerine, mağdure hakkında aldırılan raporların hatalı değerlendirildiğine, 5237 sayılı Kanun' un 62/1. maddesinin hatalı gerekçe ile tatbik edilmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına ve kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın eyleminin sarkıntılık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.01.2025 tarihinde karar verildi.