Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/4164 E., 2025/124 K.

9. Ceza Dairesi 2024/4164 E. , 2025/124 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/298 E., 2024/482 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, dosyanın tekrar incelenerek beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan, takdiri neden ve diğer indirimler uygulanmaksızın ve ağırlaştırıcı nedenler göz önünde bulundurularak cezalandırılması gerektiğine, kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince sanığın, seyyar sinema içerisinde mağdurenin elinden tutması, mağdurenin yanaklarından bir kaç defa öpmesi şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiği, sanığın eyleminin süresine yönelik dosya içerisinde delil bulunmadığı ve bu hususun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenlerle eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.