Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/3880 E., 2025/133 K.

9. Ceza Dairesi 2024/3880 E. , 2025/133 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/293 E., 2015/404 K. SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, tehdit HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bozkır Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel organını çıkartıp mağdureye doğru yürüdüğü ve "seni öldüreceğim" dediği, durumdan korkan mağdurenin eve koşup kapıyı kilitlediği kabul edilerek atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hükümlerin temyiz edilmesi iradesine ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık hakkında ceza ehliyetine dair alınan raporun yetersiz olup kararda tedavinin ne kadar süreceğinin açıkça gösterilmediğinden bahisle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 . maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü sanığın cinsel organını mağdureye göstermesi şeklindeki eyleminde, sanığın mağdureye yönelik herhangi fiziksel temasının bulunmadığının anlaşıldığı, Mahkeme kabulünün de bu şekilde olduğu ve mevcut haliyle fiziksel temasın gerçekleşmemesi nedeniyle eylemin teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu, nazara alındığında suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.