Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1545 E., 2025/56 K.

Bu dosyada bir kişi hakkında kaçakçılıkla ilgili bir suç ve resmi belgede sahtecilik suçlamasıyla ceza davası açılmıştı. İlk derece mahkemesi, davanın artık zamanaşımına uğradığını söyleyerek kamu davasının düşmesine karar verdi. Zamanaşımı, belli bir süre geçince davanın devam edememesi anlamına gelir.

Karar temyiz edilince dosya Yargıtay’a gitti. Yargıtay, cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin uygulanacağını ve son zamanaşımı kesen işlemden itibaren bu sürenin dolduğunu değerlendirdi. Ayrıca, mahkemenin iddianame tarihinden itibaren süre hesabı yapmış olmasının sonucu değiştirmediğini söyledi.

Sonuç olarak Yargıtay, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinde hukuka aykırılık görmedi ve kararı onadı. Bu, yerel mahkemenin verdiği düşme kararının geçerli kaldığı anlamına gelir. Karar oy birliğiyle verilmiştir.

Dosya, Ağır Ceza Mahkemesince verilen ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet ile resmi belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hükmün temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi önüne gelmiştir. Tebliğname görüşü düzeltilerek onama yönündedir.

Daire, ön incelemede hükmün temyize elverişli olduğunu, temyiz edenin yetkili bulunduğunu ve süresinde başvuru yapıldığını tespit etmiştir. Esasa girildiğinde, sanığın eylemine göre belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı ve 67/4 maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğünü belirtmiştir. Zamanaşımını kesen son işlem olarak sanığın savunmasının alındığı 21.01.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan sürenin dolduğu kabul edilmiştir.

Daire, mahkemenin iddianame düzenleme tarihinden itibaren 8 yıllık sürenin dolduğu gerekçesine dayanmasının sonuca etkili olmadığını, buna rağmen düşme kararında isabetsizlik bulunmadığını ifade etmiştir. İddianame ile müsaderesi istenen araç bakımından ayrıca mahallinde her zaman karar verilmesinin mümkün olduğu da belirtilmiştir. Sonuçta katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hüküm Tebliğname’ye kısmen uygun şekilde oy birliğiyle onanmıştır.