Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11926 E., 2025/181 K.
Yargıtay · 6. Ceza Dairesi · E. 2023/11926 · K. 2025/181 · 07.01.2025
Ceza HukukuOy birliği
≡
Kısa özet
Asliye Ceza Mahkemesi sanığı silahla tehdit suçundan mahkûm etti; dosya temyiz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi’ne geldi. Yargıtay, inceleme sırasında 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğunu belirleyerek hükmü bozdu ve kamu davasının düşmesine karar verdi.
Bu özet yapay zekâ ile karar metninden sadeleştirilmiştir; esas olan karar metnidir.
☺Vatandaş için açıklama
Dava, silahla tehdit suçlamasıyla açılmış ve ilk derece mahkemesi sanık hakkında mahkûmiyet kararı vermişti. Bu karar temyiz edilince dosya Yargıtay’a gitti.
Yargıtay, dosyayı inceleyip suç için öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğunu gördü. Zamanaşımı, devletin bu suçu belirli bir süre içinde yargılayabilme hakkının sona ermesi anlamına gelir.
Bu nedenle Yargıtay, ilk kararı bozdu ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verdi. Pratikte bu, dosyanın artık ceza yargılaması bakımından devam etmemesi demektir.
§Avukat için özet
Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 07.01.2025 tarihli, E. 2023/11926, K. 2025/181 sayılı kararında; Asliye Ceza Mahkemesince silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz edilmiştir. Ön incelemede, kararın temyize tabi olduğu, temyiz edenin ehliyetinin bulunduğu ve başvurunun süresinde olduğu tespit edilmiştir.
Uyuşmazlık, 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunda zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir. Daire, suçun niteliği ve cezanın türü/üst sınırı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 02.05.2012’den inceleme tarihine kadar gerçekleştiği sonucuna varmıştır.
Bu nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hüküm BOZULMUŞ, ayrıca yeniden yargılamayı gerektirmediği kabul edilerek 1412 sayılı Kanun’un 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE karar verilmiştir. Karar oy birliğiyle verilmiştir.
Künye
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/11926, K. 2025/181, T. 07.01.2025
Mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 310, 321); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 223); 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 67/4)
Gerekçe özü
“Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre;”
“5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.05.2012 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.”
Hüküm
Bozma — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.
→Yargılama süreci
↺
Yargıtay 6. Ceza DairesiBozma
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin se…
?Uyuşmazlık ve gerekçe
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre;
5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.05.2012 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
6. Ceza Dairesi 2023/11926 E. , 2025/181 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Atıf yapılan mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33)
5320 sayılı Kanun (m. 8)
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 310, 321)
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 223)
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 67/4)
¶Karar metninin tamamı
6. Ceza Dairesi 2023/11926 E. , 2025/181 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/270 E., 2021/703 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.05.2012 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.01.2025 tarihinde karar verildi.