Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11230 E., 2025/190 K.
Yargıtay · 6. Ceza Dairesi · E. 2023/11230 · K. 2025/190 · 07.01.2025
Ceza HukukuOy birliği
≡
Kısa özet
Sanık hakkında tehdit ve yaralama suçlarından verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edildi. İlk derece mahkemesinin kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığını, delillerin doğru değerlendirilip suç vasfı ve yaptırımların yerinde belirlendiğini gören Yargıtay, temyiz sebeplerini reddederek hükmü oy birliğiyle onadı.
Bu özet yapay zekâ ile karar metninden sadeleştirilmiştir; esas olan karar metnidir.
☺Vatandaş için açıklama
Bu dosyada asliye ceza mahkemesi, sanık hakkında tehdit ve yaralama suçlarından mahkûmiyet kararı vermişti. Bu karara karşı temyiz (kararın üst mahkemede yeniden incelenmesi) yoluna gidildi.
Yargıtay, önce dosyanın temyize uygun olup olmadığını ve başvurunun süresinde yapılıp yapılmadığını kontrol etti. Ardından, yargılamada yapılan işlemlerin usule uygun olup olmadığına, tarafların ileri sürdüğü iddia ve savunmaların karar içinde değerlendirilip değerlendirilmediğine ve delillerin doğru tartışılıp tartışılmadığına baktı.
Yargıtay, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirlendiğini ve mahkemenin suçun niteliğini ile verilen cezayı doğru saptadığını kabul etti. Bu nedenle temyiz itirazlarını yerinde görmedi ve kararı onadı (yani önceki hükmü doğru buldu).
Pratikte bu, temyiz edilen mahkûmiyet kararının geçerliliğini koruması ve Yargıtay aşamasında değişmeden kalması anlamına gelir.
§Avukat için özet
Künye: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/11230, K. 2025/190, T. 07.01.2025. İlk derece: Asliye Ceza Mahkemesi, 2021/295 E., 2021/442 K.; suçlar tehdit ve yaralama; hüküm mahkûmiyet. Tebliğname görüşü bozma idi.
Daire, bozma üzerine kurulan hükümlerde ön inceleme yaptı ve karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesi uyarınca kararın temyize tabi olduğunu; 5271 sayılı CMK m. 260/1 kapsamında temyiz edenin hak ve yetkisinin bulunduğunu; CMUK m. 310 gereği temyizin süresinde olduğunu; m. 317 anlamında reddi gerektiren bir neden bulunmadığını tespit etti.
Esas yönünden gerekçe, yargılama işlemlerinin usul ve kanuna uygun yapılması, iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışılması, fiilin sanık tarafından işlendiğinin saptanması, vicdani kanaatin dosya içeriğiyle uyumlu kesin verilere dayanması ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlenmesi noktalarında toplandı. Bu çerçevede sanığın sair temyiz sebepleri reddedildi.
Hüküm kısmında, Tebliğname’ye aykırı olarak temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin oy birliğiyle ONANMASINA karar verildi. Karşı oy bulunmuyor.
Künye
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/11230, K. 2025/190, T. 07.01.2025
Mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 310); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260)
Gerekçe özü
“Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği an…”
Hüküm
Onama — oy birliği
Pratik sonuç
Hüküm onandı; temyiz edilen karar bu haliyle kesinleşir.
→Yargılama süreci
✓
Yargıtay 6. Ceza DairesiOnama
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
?Uyuşmazlık ve gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği an…
6. Ceza Dairesi 2023/11230 E. , 2025/190 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Atıf yapılan mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33)
5320 sayılı Kanun (m. 8)
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 310)
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260)
¶Karar metninin tamamı
6. Ceza Dairesi 2023/11230 E. , 2025/190 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/295 E., 2021/442 K.
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.01.2025 tarihinde karar verildi.