Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11709 E., 2025/172 K.

Bu dosyada sanık, tehdit suçundan mahkûm edilmişti. Yerel mahkeme (ilk derece mahkemesi) sanık hakkında ceza verdi ve karar temyiz edildi; yani dosya Yargıtay’a taşındı.

Yargıtay, dosyadaki delilleri, duruşma tutanaklarını ve mahkemenin gerekçesini inceledi. Ayrıca sanığın önceki bir mahkûmiyetinin tekerrüre esas sabıka (daha önce işlenmiş suç nedeniyle yeniden suç işlenmesi halinde cezada etkili olabilen durum) oluşturup oluşturmadığına da baktı. Ancak bu konuda yerel mahkemenin tekerrür hükümlerini uygulamamasını bozma sebebi yapmadı; çünkü bunun aleyhe temyiz (sadece sanık aleyhine başvurulan kanun yolu) olmadığını belirtti.

Sonuç olarak Yargıtay, sanığın temyiz itirazlarını yerinde görmedi ve yerel mahkeme kararını onadı. Onama, kararın hukuka uygun bulunması demektir. Bu nedenle ilk mahkemenin verdiği mahkûmiyet kararı geçerliliğini korudu. Karar oy birliğiyle verildi.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin önüne gelen uyuşmazlık, Asliye Ceza Mahkemesi’nce tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yöneltilen temyiz itirazlarının değerlendirilmesidir. Dosyada sanık hakkında Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/417 E., 2006/43 K. sayılı ilamının tekerrüre esas sabıka oluşturduğu, buna rağmen 5237 sayılı TCK m. 58 uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmamasının gözetilmediği gündeme gelmiştir.

Daire, bu hususu bozma nedeni olarak kabul etmemiş; açıkça aleyhe temyiz bulunmadığından tekerrür uygulanmamasını bozma sebebi yapmamıştır. Kararda ayrıca dosya içeriği, duruşma tutanakları, hukuken geçerli ve elverişli deliller, gerekçe ve hakimin takdirine dayanılarak sanığın temyiz istemlerinin yerinde görülmediği belirtilmiştir.

Sonuçta hüküm, tebliğnameye uygun biçimde ONANMIŞtır. Karar oy birliğiyle verilmiştir. Bu kararda belirleyici olan nokta, tekerrür yönünden olası eksikliğin temyiz incelemesinde aleyhe temyiz yokluğu nedeniyle bozma konusu yapılmamasıdır.