Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11509 E., 2025/94 K.

6. Ceza Dairesi 2023/11509 E. , 2025/94 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/638 E. 2021/1652 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede; Sanık hakkında hakaret suçundan yerel mahkemece verilen hükme yönelik istinaf dairesince verilen kararın itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve sanık hakkındaki hakaret suçu yönünden itiraz merciince bu hususta karar verildiği, itiraz merci tarafından verilen kararın temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, katılan sanığın temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle incelenmeksizin İADESİNE, 2.Sanık Hakkında Silahlı Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde anılan sebeplerle yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkındaki sonuç ceza miktarı ile ilgili kazanılmış hakkının korunmasına karar verilip, kararın bu yönde düzeltilerek karar verilmesi gerekirken "Karar sadece sanık tarafından istinaf edilip aleyhe istinaf talebi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince infaz edilecek ceza miktarı yönünden sanık lehine kazanılmış hak oluşmakla bu hususun infaz aşamasında gözetilmesine," şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2019/638 Esas, 2021/1652 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen hüküm fıkrasından "Karar sadece sanık tarafından istinaf edilip aleyhe istinaf talebi bulunmadığından CMK 283/1 maddesi gereğince infaz edilecek ceza miktarı yönünden sanık lehine kazanılmış hak oluşmakla bu hususun infaz aşamasında gözetilmesine" ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, " 5271 sayılı Kanun’un 283/1.maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 1 . Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.