Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/15889 E., 2025/257 K.

Yargıtay · 2. Ceza Dairesi · E. 2024/15889 · K. 2025/257 · 14.01.2025

Ceza Hukuku Oy birliği

Kısa özet

Bu davada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay kararı onadı.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararı onamış; yani önceki kararı hukuka uygun bulmuş. Böylece önceki kararın sonucu geçerliliğini korur.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/15889, K. 2025/257, T. 14.01.2025
Mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1); 5237 sayılı Kanun (m. 143)
Hüküm
Onama — oy birliği
Pratik sonuç
Hüküm onandı; temyiz edilen karar bu haliyle kesinleşir.

Yargılama süreci

  1. ✓
    Yargıtay 2. Ceza DairesiOnama
    Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Uyuşmazlık ve gerekçe

2. Ceza Dairesi 2024/15889 E. , 2025/257 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/2-h maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüş, yine 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf yapılan mevzuat

  • 6723 sayılı Kanun (m. 33)
  • 5320 sayılı Kanun (m. 8)
  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310)
  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1)
  • 5237 sayılı Kanun (m. 143)

Karar metninin tamamı

2. Ceza Dairesi 2024/15889 E. , 2025/257 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1214 E., 2024/250 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/2-h maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüş, yine 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: 563fef9c9e32f433051be4e0e01943b4ce06da88eb7889ad08d261c937ca6ac2

Son alınma: 03.11.2026 11:06 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 03.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Benzer kararlar ve sorular

Anlamca en yakın 5 karar

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.