Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/24133, K. 2025/102, T. 07.01.2025
İlgili mahkemeler
İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesi
Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 298/1, 304/1)
Hüküm
Temyiz isteminin reddi — oy birliği
Pratik sonuç
Temyiz istemi esasa girilmeden reddedildi; temyiz edilen karar kesinleşir.
→Yargılama süreci
•
Yargıtay 8. Ceza DairesiTemyiz isteminin reddi
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 06.11.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, 07.11.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz istemi…
?Uyuşmazlık ve gerekçe
8. Ceza Dairesi 2024/24133 E. , 2025/102 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/4029 Esas, 2019/2333 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Atıf yapılan mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 298/1, 304/1)
¶Karar metninin tamamı
8. Ceza Dairesi 2024/24133 E. , 2025/102 K.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/4029 Esas, 2019/2333 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 06.11.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, 07.11.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; sanığa 13.09.2024 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunması gerektiği ihtaratını içerecek şekilde yeniden, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının ve Dairemizin 08.07.2024 tarihli, 2024/13145 Esas, 2024/5937 Karar sayılı tevdi kararının tebliğ edildiği, ancak sanığın aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.
Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?
Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.
Çerez tercihiniz
MRHUKUK, sitenin güvenli çalışması için zorunlu çerezler kullanır. İzin verirseniz hangi sayfaların ziyaret edildiğini ve sitenin nasıl kullanıldığını anlamak için Google Analytics analiz çerezlerini de kullanırız. Reklam çerezi kullanmıyoruz ve arama metinleriniz Google'a gönderilmez. Ayrıntılar için KVKK aydınlatma metni.