Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19702 E., 2025/111 K.
Yargıtay · 7. Ceza Dairesi · E. 2023/19702 · K. 2025/111 · 07.01.2025
Ceza HukukuOy birliği
≡
Kısa özet
Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefetten verilen mahkûmiyet, müsadere ve araç iadesi hükmü temyiz edildi. Yargıtay, mahkemenin esas yönünden çoğu sonucunu uygun buldu; ancak TCK 53/3 uygulanırken hak yoksunluğuna ilişkin bölümde hukuka aykırılık gördü. Bu nedenle hükmü bir yandan bozup ilgili kısmı düzelterek onadı ve oy birliğiyle karar verdi.
Bu özet yapay zekâ ile karar metninden sadeleştirilmiştir; esas olan karar metnidir.
☺Vatandaş için açıklama
Bu davada asliye ceza mahkemesi, sanığı kaçakçılıkla ilgili bir suçtan mahkûm etti; kaçak eşyanın müsaderesine (devlete geçirilmesine) ve nakil aracının iadesine karar verdi. Karar temyiz edildi, yani üst mahkemede incelenmesi istendi.
Yargıtay, dosyayı incelediğinde yargılama işlemlerinde ve esas değerlendirmede büyük ölçüde bir sorun görmedi. Ancak ceza ile birlikte verilen hak yoksunluğu (bazı hakların geçici olarak kullanılmaması) kısmında, kanunun öngördüğü şekilde bir düzenleme yapılmadığını tespit etti.
Bu nedenle Yargıtay, kararın bu bölümünü hukuka uygun hale getirdi. Sonuç olarak karar tamamen bozulmadı; bir kısmı düzeltilerek onandı, bir kısmı ise bozuldu. Pratikte bunun anlamı, dosyanın bu yönüyle yeniden ele alınacak olmasıdır; fakat Yargıtay, esas hükmün tamamını yanlış bulmamıştır.
§Avukat için özet
Uyuşmazlık, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile birlikte uygulanan müsadere, nakil aracının iadesi ve TCK 53 kapsamındaki hak yoksunluklarına ilişkindir. İlk derece mahkemesi hükmü üzerine yapılan temyiz incelemesinde Yargıtay 7. Ceza Dairesi, ön incelemede temyiz hakkı, süresi ve incelenebilirlik yönünden engel görmemiştir.
Daire, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yürütüldüğünü, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığını ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığını belirterek katılan idare vekilinin diğer temyiz sebeplerini reddetmiştir. Ancak TCK 53/3 uygulanırken, mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53/1-(c) bendindeki hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu bakımından uygulanmaması, altsoy dışındakiler yönünden ise infaz tamamlanıncaya kadar devam etmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulduğu tespit edilmiştir.
Bu hukuka aykırılık, 1412 sayılı CMUK m. 321 uyarınca bozma nedeni yapılmış; yeniden yargılama gerektirmediği için 322. madde uygulanarak hüküm fıkrası düzeltilmiştir. Düzeltmede, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle değişen TCK 53 dikkate alınmıştır. Sonuçta karar, tebliğnameye kısmen uygun biçimde oy birliğiyle düzeltilerek onanmıştır.
Künye
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/19702, K. 2025/111, T. 07.01.2025
Mevzuat
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 53, 53/3); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 321); 7242 sayılı Kanun (m. 10)
Hüküm
Düzeltilerek onama, Bozma — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.
→Yargılama süreci
↺
Yargıtay 7. Ceza DairesiBozma, Düzeltilerek onama
İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hak yoksunluğuna ilişkin hüküm fıkrası çıkarılarak yerine "24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar s…
?Uyuşmazlık ve gerekçe
7. Ceza Dairesi 2023/19702 E. , 2025/111 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hak yoksunluğuna ilişkin hüküm fıkrası çıkarılarak yerine "24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ile 15.04.2020 tarih ve 13100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklik gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-(a),(b),(c),(d) maddelerinin tatbikine, 5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan Kanun'un 53/1-(c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Atıf yapılan mevzuat
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 53, 53/3)
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 321)
7242 sayılı Kanun (m. 10)
¶Karar metninin tamamı
7. Ceza Dairesi 2023/19702 E. , 2025/111 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1130 E., 2021/1257 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3. maddesi uyarınca, mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan Kanun'un 53/1-(c) maddesinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri
açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hak yoksunluğuna ilişkin hüküm fıkrası çıkarılarak yerine "24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ile 15.04.2020 tarih ve 13100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklik gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-(a),(b),(c),(d) maddelerinin tatbikine, 5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan Kanun'un 53/1-(c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.