Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/4546 E., 2025/282 K.

4. Ceza Dairesi 2024/4546 E. , 2025/282 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/828 E., 2024/224 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; dosyanın zamanaşımına uğradığına, sübuta, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, basit yargılama usulünün uygulanmama gerekçesinin matbu nitelikte olduğuna ve gerekçe vasfı taşımadığına, aynı zamanda "suçun işleniş şekli" göz önüne alınarak basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar vermenin adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğuna, tekerrüre esas alınan sabıka yönünden yargılamanın yenilenmesi neticesinde beraat kararı verildiğinden tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, sanık hakkında bozma öncesi ilk mahkumiyet hükmü ile bozma sonrası kurulan ikinci mahkumiyet hükmü arasında 8 yıllık olağan zamanaşımının ve suç tarihi itibarıyla 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı ve Mahkemenin basit yargılama usulünü uygulama gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yüklenen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın tekerrüre esas alınan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/492 Esas, 2015/80 Karar ilamı yönünden Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/491 Esas, 2024/46 Karar sayılı ilamı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile atılı suçtan beraat kararı verildiği, UYAP üzerinden yapılan kontrolde dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydında yer alan Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2013 tarihli, 2013/121 Esas, 2013/613 Karar sayılı ilamı hırsızlık suçundan verilen ve 09.09.2015 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas nitelikte bulunduğunun gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği tekerürrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün beşinci fıkrasından ''Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/492 Esas, 2015/80 Karar sayılı'' ibaresinin çıkartılması yerine ''Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/121 Esas, 2013/613 Karar sayılı ilamı hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.