Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8458 E., 2025/313 K.

2. Ceza Dairesi 2024/8458 E. , 2025/313 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/815 E., 2016/178 K. SUÇLAR :Kamu malına zarar verme, yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Suçtan zarar gören kurum vekilinin sanık ... hakkında yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nın görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve yaralama suçlarından, davaya katılma hakkı olmadığı tespit edilerek, bu suç yönünden hükmü temyiz yetkisi bulunmayan suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II-Suçtan zarar gören kurum vekilinin sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan, sanık ...'in yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören ...'nın duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Kanun'un 237/2. madde ve fıkrası uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 86/3-c, 125/3-a, 125/4, 265/1 maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme, yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 12.02.2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.