Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/5242 E., 2025/350 K.

10. Ceza Dairesi 2024/5242 E. , 2025/350 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/137 E., 2024/474 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...'un uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine, sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık ...'nin tanıklar ... D. ve ... Ş.'ye ayrı ayrı uyuşturucu madde temini nedeniyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ve sanık ...'un da tanık ... Ş.'ye uyuşturucu maddeyi teminine ilişkin eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesinin gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Lehe hükümlerin gerekçesiz şekilde uygulanmadığına, 4. Tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Olay tarihinde tanık Hasan'ın üzerinden ele geçen suça konu uyuşturucu maddenin sanık tarafından verildiğinin fiziki takip tutanağı ve tutanak tanığının beyanı ile sabit olduğu, yine tüm dosya kapsamına göre; tanık ... tarafından yere atılan uyuşturucu maddeninde sanık tarafından verildiğinin diğer sanık ... ve tanık ...'in beyanları ile sabit olduğu gözetildiğinde; sanık hakkında, belirlenen temel ceza üzerinden zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden; Sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi üzerine yapılan takip sonucu sanık ...'nin evinde yapılan aramada tanık ... Ş. ile birlikte sanık ...'un evinde yakalanması, sanığın ve tanık ...'in müdafii huzurunda alınan beyanlarınında sanık ...'den uyuşturucu almak için eve geldiklerini ve 400,00 TL karşılığında sanık ...'den uyuşturucu maddeyi sanığın alıp tanık ...'e verdiğini beyan etmeleri dikkate alındığında, soruşturmanın başında kendi beyanı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan etkin pişmanlık hükmü de uygulanarak mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.