Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2395 E., 2025/61 K.

1. Ceza Dairesi 2023/2395 E. , 2025/61 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/365 E., 2022/1356 K. MAKTUL : Ciger Hun Möstafa SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2017/405 Esas, 2020/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/1356 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde; ''5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerin uygulanmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' şeklindeki paragrafın hüküm metninden çıkartılmasına ve yerine ''Sanık ...'ın İstanbul 71 Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/428 Esas ve 2015/778 Karar sayılı dosyasından TCK'nun 191/1. maddesi uyarınca aldığı 6000 TL Adli Para Cezası 24/11/2015 tarihinde kesinleştiğinden bu mahkumiyetten mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerin uygulanmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal koşullarının oluştuğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, takdiri indirimin sanık lehine uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, ölüm ile sanığın eylemi arasındaki illiyet bağının olmadığından bahisle öncelikle sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabulü aksi halde 5237 sayılı Kanun’un 87/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, gerekçeye ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin kanuni şartlarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/1356 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.