Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/14527 E., 2025/75 K. — ulusal bayram ve genel tatil ücreti

9. Hukuk Dairesi 2024/14527 E. , 2025/75 K. MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2525 E., 2024/2080 K. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 27.03.2004 tarihinden itibaren davalı Şirketin Rusya'da bulunan şantiyelerinde alçıpano ustabaşı olarak çalıştığını, aylık ücretinin aylık net 2.000,00 USD olduğunu iş sözleşmesinin davalı tarafından 27.06.2015 tarihinde haksız feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tüm çalışma döneminde Rusya'da çalıştırıldığını, Rusya hukukunun uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli kararı ile; uyuşmazlığın çözümünde Türk hukukunun uygulanması gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı ile; davalı ve davacı vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ücret yeniden tespit edilerek ve yıllık ücretli izin alacağı hesaplanarak İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; hukuk seçimi anlaşması bulunan ve bulunmayan tüm çalışma döneminde mülga 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24. maddesi ile 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 27/1 ve 27/2 hükmü kapsamında Rusya hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak somut olayda iş sözleşmesinin fesih tarihi ve davanın açılış tarihi gözetildiğinde zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Dairemizin 12.06.2024 tarihli ve 2024/4833 Esas, 2024/9708 Karar sayılı kararı gereğince Yargıtayın önceki uygulamasına güvenerek dava açan davacı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı yasal sürede davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Yargıtayın yabancı hukukun uygulanması yönündeki kararının hukuka ve 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na aykırı olduğunu, Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, 2. Taraflar arasındaki sözleşmenin genel işlem koşulu içerdiğinden hukuk seçimi yapıldığının kabul edilemeyeceğini, 3. Davacıya iş sözleşmesinin feshine ilişkin evrakın işverence verilmediğini, davanın zamanaşımı nedeniyle reddinin hatalı olduğunu, 4. Verilen hükmün önceki emsal kararlara, hukuk güvenliği ve sürpriz karar yasağına aykırı olduğunu, 5. Resen dikkate alınacak sebepleri ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, seçilen ve mutad işyeri hukuku olarak Rusya hukukunun uygulanmasına ve zamanaşımına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.