Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/12952 E., 2025/33 K. — kıdem tazminatı

9. Hukuk Dairesi 2024/12952 E. , 2025/33 K. MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2666 E., 2024/2583 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/227 E., 2024/383 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.1998-30.03.2023 tarihleri arasında davalı Bakanlığa bağlı hastanelerde önce temizlik elemanı daha sonra yemekhanede garson olarak çalıştığını, müvekkilinin 30.03.2023 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle çıkışının yapıldığını, davalının asıl işveren olması nedeniyle işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu, son aylık net ücretinin 9.200,00 TL olduğunu, ihale şartnamesine göre bir öğün yemek ve yol parasının verildiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ve kullandırılmayan izinlerinin bedellerinin de ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'înde bulunduklarını, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, davacının Bakanlıkları bünyesinde değil alt işveren bünyesinde çalıştığını, davacının Bakanlıklarından herhangi bir alacağı bulunmadığını, davacının 01.01.2003 tarihinden önceki çalışmalarından Bakanlığın sorumluluğu bulunmadığını, davacının sağlık tesislerinde çalıştığı süre boyunca izin kullanmadan kesintisiz olarak çalıştığına dair iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının değişen alt işvereler nezdinde davalı ... Bakanlığında çalıştığı toplam hizmet süresinin 25 yıl 2 ay 20 gün olduğu, davalının asıl işveren olarak davacının kabul kararı verilen işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği hususunda taraflar arasında çekişme bulunmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı tarafça davacının yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığı ya da iş sözleşmesi sona erdikten sonra ücretinin ödendiğinin yazılı delille ispatlanamadığı, davacının 01.02.2024 tarihinde son beş yıl yıllık ücretli izinlerini kullandığını beyan ettiği, bu nedenle bilirkişi raporunda yapılan hesaplamadan son 5 yıl dışlanarak yeniden hesaplama yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarında davacının çalıştığı yer olarak davalı ... Bakanlığına ait hastane işyerlerinin belirtildiği, dosyaya sunulan hizmet alım sözleşmelerinde davacının SGK kayıtlarında işvereni olarak gözüken alt işverenlerin davalı Bakanlıkla hizmet alım sözleşmeleri imzaladığı, böylece davacının davalı Bakanlığın hizmet alım sözleşmeleri imzaladığı dava dışı alt işverenlerin işçisi olarak Bakanlığa ait hastane işyerlerinde yemek işinde çalıştığı, yemek işinin yardımcı iş niteliğinde olduğu ve davalı Bakanlıkla dava dışı alt işverenler arasındaki iş ilişkisinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davalı Bakanlığın asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarına karşı sorumlu olduğu, zamanaşımının söz konusu olmadığı, davacının sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, bu hâliyle kıdem tazminatına hak kazandığı, kullandırılmayan yıllık ücretli izninin bulunduğu, sözleşmenin feshi ile izin ücretine dönüşen ücretin ödendiği olgusunun işveren tarafından ispat edilemediği, dolayısıyla davacının kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izne hak kazandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde: 1. Davacının hizmet ihalesi yoluyla Bakanlığın hastaneleri ile temizlik işini yapan firmalarda işçi olarak çalıştığının tespit edildiğini, şirketler ile müvekkili İdare arasında imzalanan sözleşmenin hizmet alımına ilişkin olduğunu, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve söz konusu sözleşmede özel hüküm bulunmaması nedeni ile müvekkili İdarenin söz konusu işçilere karşı işveren konumunda bulunmadığını, 2. Müvekkili İdarenin ihale makamı olduğunu, dava konusu alacaklardan sorumlu olamayacağını, müvekkili İdarenin işçilere karşı işveren veya asıl işveren konumunda olmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı ... Bakanlığının dava konusu alacaklardan sorumlu olup olmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.