Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25144 E., 2025/194 K.

8. Ceza Dairesi 2024/25144 E. , 2025/194 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanığın temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ Isparta 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/479 Esas, 2015/733 Karar sayılı kararı ile sanığın, 30.09.2013 tarihli eylem yönünden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 14.04.2015 ve 01.05.2015 tarihli eylemleri yönünden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı ayrı (iki kez) 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz isteği, verilen cezadan dolayı mağdur olduğuna temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 26.11.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/479 Esas, 2015/733 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.