Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/1521 E., 2025/50 K.

Bu dosyada ilk derece mahkemesi ve istinaf (Bölge Adliye Mahkemesi) aşamalarından sonra konu Yargıtay’a taşındı. Dava, tapu iptali ve tescil (bir taşınmazın tapu kaydının iptali ve yeni bir kişi adına tescili) istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etti. Temyiz, bir kararın Yargıtay tarafından yeniden incelenmesi istemidir.

Yargıtay, dosyadaki taşınmazların değerine baktı. Değerin, temyiz için aranan kesinlik sınırının altında kaldığını belirledi.

Bu nedenle Yargıtay, işin esasına girmeden temyiz dilekçesini reddetti. Kararı oy birliğiyle ve kesin olarak verdi. Pratikte bunun anlamı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay incelemesine tabi tutulmadan kesinleşmesidir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nin 2023/2155 E., 2024/107 K. sayılı kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir. Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil davasında temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığına ilişkindir.

Daire, 6100 sayılı HMK m. 362 uyarınca miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen nihai kararların temyiz edilemeyeceğini belirtmiş; m. 366 atfıyla m. 352/1-(b) kapsamında temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğini uygulamıştır. Dosya içeriğine göre dava konusu taşınmazların değeri 38.276,10 TL olarak kabul edilmiş; bu değer, karar tarihi itibariyle 378.290,00 TL olan kesinlik sınırının altında kalmıştır.

Sonuç olarak davacı vekilinin temyiz dilekçesi miktardan reddedilmiş, peşin alınan harcın istek halinde iadesine ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Karar 06.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle verilmiştir.