Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2024/780 E., 2025/26 K.

Bu dosyada davacı taraf, bölge adliye mahkemesi kararını Yargıtay’a götürmek istedi. Ancak Yargıtay, davanın temyiz edilebilirlik bakımından sınırı aşmadığını gördü.

Temyiz, bir üst mahkemeye yapılan itiraz yoludur. Yargıtay, önce işin esasına bakmadan dosyada temyiz hakkı olup olmadığına bakar. Burada dosyadaki toplam değer 36.535,56 TL olarak belirlenmiş ve bu tutarın, karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır.

Bu yüzden Yargıtay, temyiz başvurusunu miktar yönünden reddetti. Karar oy birliğiyle verildi. Pratikte bunun anlamı, Yargıtay’ın dosyayı yeniden inceleyip uyuşmazlığın içeriği hakkında karar vermediği; yalnızca kanunun izin verdiği temyiz sınırı aşılamadığı için başvurunun kabul edilmediğidir.

İlk derece mahkemesi Ankara 7. Tüketici Mahkemesi, kararını Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi önüne taşınan uyuşmazlıkta vermiştir. Bölge adliye mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ön incelemede temyiz edilebilirlik koşulunu değerlendirmiştir.

Dairenin dayandığı normatif çerçeve 6100 sayılı HMK’dır. Kararda açıkça HMK m. 362 uyarınca miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen nihai kararların temyiz edilemeyeceği; temyize konu edilen miktarın sınırın altında kalması hâlinde HMK m. 366 yollamasıyla HMK m. 352/1-(b) gereğince temyiz dilekçesinin reddedileceği belirtilmiştir.

Dosya kapsamına göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam değer 36.535,56 TL’dir. Daire, bölge adliye mahkemesi karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırını 238.730,00 TL olarak kabul etmiş ve uyuşmazlık değerinin bu sınırın altında kaldığı sonucuna varmıştır. Bu nedenle temyiz istemi esasa girilmeksizin miktardan reddedilmiştir.

Hüküm kısmında davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine, temyiz eden taraf harçtan muaf olduğundan peşin alınan temyiz harcının iadesine ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Karar oy birliğiyle verilmiştir.