Kısa özet
Bu davada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay kararı bozdu.
Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.
Doğrulanmış emsal kaydı
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11193 E., 2025/231 K.
Ceza Hukuku
Oy birliği
Vatandaş için açıklama
Yargıtay kararı bozmuş; yani önceki kararı hukuka aykırı bulmuş. Dosya, Yargıtay'ın gösterdiği doğrultuda yeniden incelenmek üzere geri gönderilir; dava henüz kesin olarak bitmemiştir.
Karar oy birliğiyle verilmiş.
Avukat için özet
- Künye
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/11193, K. 2025/231, T. 14.01.2025
- Mevzuat
- 6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1); 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu
- Dayanılan ölçütler
- “Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c maddesindeki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre”
- Hüküm
- Bozma — oy birliği
- Pratik sonuç
- Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.
Yargılama süreci
- ↺Yargıtay 2. Ceza DairesiBozmaBozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davaların…
Uyuşmazlık ve gerekçe
2. Ceza Dairesi 2024/11193 E. , 2025/231 K. Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, yüzüne karşı karar verilen sanık ...'e CMK'nın 263. maddesi ihtarı yapılmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Atıf yapılan mevzuat
- 6723 sayılı Kanun (m. 33)
- 5320 sayılı Kanun (m. 8)
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310)
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1)
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu
Karar metninin tamamı
2. Ceza Dairesi 2024/11193 E. , 2025/231 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/544 E., 2024/650 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, yüzüne karşı karar verilen sanık ...'e CMK'nın 263. maddesi ihtarı yapılmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c maddesindeki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 09.02.2016 ilk hüküm tarihinden 07.05.2024 hüküm tarihine kadar geçmiş olduğu gözetilmeden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: a492a6b190f8295461caba02c7d1aff3182d8b46544da7960377df6278eb2b42
Son alınma: 07.11.2026 06:46 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 07.11.2026
Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.
Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.
Benzer kararlar ve sorular
Anlamca en yakın 5 karar
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11133 E., 2025/221 K.2. Ceza Dairesi · 14.01.2025Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16231 E., 2025/74 K.2. Ceza Dairesi · 13.01.2025Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/10631 E., 2025/275 K.2. Ceza Dairesi · 14.01.2025Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/15263 E., 2025/25 K.2. Ceza Dairesi · 13.01.2025Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11471 E., 2025/215 K.2. Ceza Dairesi · 14.01.2025
Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.
Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?
Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.