Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7350 E., 2025/16 K.

12. Ceza Dairesi 2022/7350 E. , 2025/16 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/959 E., 2021/975 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 154.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin manevi tazminat talebi yönünden reddine, maddi tazminat talebi yönünden kısmen kabulü ile 100.366,59 TL tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, tazminat istemine ilişkin yasal şartların oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, maddi tazminat miktarının yüksek olduğuna, kısmen reddedilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/965 Esas-2020/127 Karar sayılı ceza dosyasında davacıya ait ... plakalı araca resmi belgede sahtecilik suçu kapsamında 08.02.2019 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine ve aracın sahibine iadesine karar verildiği, kararın 10.02.2020 tarihinde kesinleştiği, 13.03.2020 tarihinde aracın iade edildiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının aracına haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebi yönünden ise kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası kapsamında düzenlenen arama ve elkoyma işlemine ilişkin evrakların Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, 2-Dosya kapsamında yer alan Van İl Emniyet Müdürlüğünün 03.02.2021 tarihli yazı cevabına göre el koymaya konu ... plakalı aracın 08.02.2019 tarihinde trafikten çekme belgeli olarak davacı adına tescilinin yapıldığı ve 09.06.2020 tarihinde yine trafikten çekme belgeli olarak satışının yapılarak ... plakaya nakil gittiğinin bildirildiği, el koymaya konu aracın iade edildiği 13.03.2020 tarihinden sonra da trafikten çekme belgeli olarak 09.06.2020 tarihinde satışının yapıldığı ve plakasının değiştiğinin anlaşılması karşısında, araca hangi tarihte ve hangi sebeple trafikten çekme belgesi düzenlendiğinin araştırılarak, el koymadan bağımsız olarak araç hakkında trafikten çekme belgesi düzenlenmesi halinde aracın kullanılması ve ticari faaliyete konu edilmesi mümkün olmayacağı ve tazminat talebinin bu yönde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.