Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/13089 E., 2025/267 K.

10. Hukuk Dairesi 2024/13089 E. , 2025/267 K. MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1066 E., 2024/2480 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/177 E., 2024/27 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; ... sicil numaralı ... Makine Kalıp Metal Plastik San. Müh. Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı işyerinde 31.07.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu davalı ...'nun meslekte kazanma gücünün %19.2 oranında kaybettiğinin belirlendiğini, ancak davalı sigortalı tarafından itiraz edilmesi üzerine meslekte kazanma gücü kaybı oranının %29,2 olarak belirlendiğini, belirlenen oranlar arasında fahiş bir fark olduğunu, bu nedenle davalı ...'nun meslekte çalışma gücü kaybına ilişkin oranın yeniden tespitine karar verilmesini tespitini talep etmiştir. II. CEVAP 1- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; öncelikle yetki itirazlarının bulunduğunu, esas yönünden ise davalı Kurumun yasal mevzuata uygun olarak işlem tesis ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir. 2- Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarının İzmir 11. İş Mahkemesinin 2016/129 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan tazminat davasını uzatmaya çalışmaktan ibaret olduğunu, müvekkilinin üç parmağını kaybettiğini, diğer parmaklarında fonksiyon kaybı meydana geldiğini, el sinirlerinde harabiyet oluştuğunu ve sağ elini kullanamadığını beyanla davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın, davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybının davalı Kurumca belirlenen orandan daha az olduğuna dair iddiası ispatlanamamış olduğu ve davacı taraf aleyhine tespit hükmü kurulamayacağı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Manisa 3. İş Mahkemesince verilen 18.01.2024 tarih, 2019/177 Esas ve 2024/27 Karar sayılı karara yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; Davaya konu iş kazası nedeni ile Kurum tarafından açılan rücu davasının istinaf aşamasında olduğu, verilen eğitimlere rağmen işçinin tedbirsiz ve dikkatsiz davranması nedeni ile kazanın meydana geldiğini, davanın açıldığı sırada davalı Kurum tarafından davalının sürekli iş göremezlik derecesinin %29,2 olarak belirlendiğini, eldeki davada ise Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %23 olduğunun tespit edildiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı ...'nun iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 22.09.2021 tarih ve 17032 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 10.11.2022 tarihli rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisine iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.