Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/15908 E., 2025/2 K.
Yargıtay · 10. Ceza Dairesi · E. 2023/15908 · K. 2025/2 · 06.01.2025
Ceza HukukuOy birliği
≡
Kısa özet
Uyuşturucu madde ticareti suçundan açılan davada, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olarak değerlendirilip tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış; buna karşı yapılan itiraz reddedilmişti. Yargıtay, itirazın reddine ilişkin bu kararın kanuna aykırı olduğuna karar vererek kanun yararına bozdu ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine hükmetti.
Bu özet yapay zekâ ile karar metninden sadeleştirilmiştir; esas olan karar metnidir.
☺Vatandaş için açıklama
Bu dosyada başlangıçta uyuşturucu madde ticareti suçundan dava açılmıştı. Ancak mahkeme, olayın aslında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” (kişisel kullanım amacıyla uyuşturucu bulundurma) kapsamında olduğunu kabul etti ve sanık hakkında tedavi ile denetimli serbestlik (kişinin belirli yükümlülüklere tabi tutulması) uygulanmasına karar verdi.
Bu karara sanık müdafii itiraz etti. İtirazı inceleyen mahkeme ise bu itirazı reddetti ve kararın kesinleşmesine yol açtı.
Dosya daha sonra Yargıtay’a geldi. Yargıtay, itirazın reddi kararını inceledi ve bu sonucun doğru olmadığına karar verdi. Yani Yargıtay, alt mahkemenin itirazı reddetmesini kanuna aykırı buldu ve kararı bozdu.
Pratikte bunun anlamı şudur: Dosya tekrar mahkemeye döner ve konu yeniden ele alınır. Yargıtay burada son sözü söyleyerek önceki itiraz reddi kararını kaldırmış oldu.
§Avukat için özet
İnceleme, 5271 sayılı CMK m. 309 kapsamında kanun yararına bozma yoluyla yapılmıştır. Uyuşmazlık, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2013 tarihli 2013/711 D.İş sayılı kararıyla, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2013 tarihli 2006/195 E., 2013/95 K. sayılı kararına yönelik itirazın reddedilmesinin hukuka uygun olup olmadığına ilişkindir.
Dosyada sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açıldığı, ancak yargılamada eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olarak nitelendirilerek 5237 sayılı TCK m. 191/2 uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Sanık müdafii bu karara itiraz etmiş; mercii mahkeme ise itirazı reddetmiştir. Kanun yararına bozma istemi, gerekçe olarak CMK m. 231/5’e yapılan atfın ve itirazın reddine ilişkin değerlendirmenin isabetsiz olduğu yönündedir.
Daire, dosya kapsamına göre itirazın reddi kararının kanuna aykırı olduğunu kabul etmiştir. Kararda, sanık hakkında TCK m. 191/2 uyarınca verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara yapılan itirazın, mahkemece belirtilen gerekçeyle reddedilmesinin yerinde olmadığı belirtilmiş; kanun yararına bozma istemi kabul edilmiştir.
Sonuçta Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2013 tarihli 2013/711 D.İş sayılı kararı CMK m. 309/3 uyarınca oy birliğiyle kanun yararına bozulmuş, dosyanın gerekli işlemler için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.
Künye
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/15908, K. 2025/2, T. 06.01.2025
Suç
Uyuşturucu madde ticareti
İlgili mahkemeler
Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi · Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi · Mercii Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
İncelenen karar
Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 25.04.2013 tarihli, 2006/195 E., 2013/95 K. sayılı kararı
Mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 191/2)
Gerekçe özü
“Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirlerine hükmolunmasına dair kararın itiraz yönünden incelenmesi gerektiği ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca uygulama yapılmadığı halde hükmedilen ceza miktarı ve mahkemenin takdirine göre uygulanan CMK'nın 231/5. maddesinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle "itirazın reddine" karar verilm…”
Hüküm
Bozma — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.
→Yargılama süreci
↺
Yargıtay 10. Ceza DairesiBozma
Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2013 tarihli ve 2013/711 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
?Uyuşmazlık ve gerekçe
Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirlerine hükmolunmasına dair kararın itiraz yönünden incelenmesi gerektiği ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca uygulama yapılmadığı halde hükmedilen ceza miktarı ve mahkemenin takdirine göre uygulanan CMK'nın 231/5. maddesinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle "itirazın reddine" karar verilm…
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2022/25834 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88609 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88609 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2013 tarihli ve 2013/711 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Atıf yapılan mevzuat
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 191/2)
¶Karar metninin tamamı
10. Ceza Dairesi 2023/15908 E. , 2025/2 K.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/711 değişik iş
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
İNCELEME KONUSU KARAR : Değişen suç vasfına göre; kullanmak için uyuşturucu maddebulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik itirazın reddi
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin karara yönelik itirazın "reddine" kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2022/25834 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88609 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88609 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" Dosya kapsamından sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu anlaşılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca sanık hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunduğu, sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirlerine hükmolunmasına dair kararın itiraz yönünden incelenmesi gerektiği ve sanık hakkında Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca uygulama yapılmadığı halde hükmedilen ceza miktarı ve mahkemenin takdirine göre uygulanan Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığından bahisle itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 11.08.2006 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2006 tarihli ve 2006/7529 Soruşturma, 2006/2369 Esas, 2006/207 sayılı iddianamesi ile Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
B. Yapılan yargılama sonucunda, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2013 tarihli ve 2006/195 Esas, 2013/95 Karar sayılı kararı ile eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık müdafiinin karara itiraz ettiği,
C. Mercii Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.08.2013 tarihli ve 2013/711 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
D. Dosya kapsamına göre;
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık müdafii tarafından karara itiraz edilmesi üzerine Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirlerine hükmolunmasına dair kararın itiraz yönünden incelenmesi gerektiği ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca uygulama yapılmadığı halde hükmedilen ceza miktarı ve mahkemenin takdirine göre uygulanan CMK'nın 231/5. maddesinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle "itirazın reddine" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
B. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2013 tarihli ve 2013/711 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2025 tarihinde karar verildi.