Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3565 E., 2025/360 K.

1. Ceza Dairesi 2024/3565 E. , 2025/360 K. İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/468 E., 2024/59 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/1 Esas, 2021/605 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/10653 Esas, 2023/2073 Karar sayılı ilâmı ile ceza miktarı açısından kanuna açık aykırılık ve kazanılmış hak nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/468 Esas, 2024/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak bu cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 2400 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Mahkemenin bozmadan önceki mahkumiyet hükmünün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve Dairemizce hükmün sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmaması nedeniyle bozulması karşısında; bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 6 eşit taksitde ödenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde taksitlendirme yapılmadan karar verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/468 Esas, 2024/59 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin bölüme; "üzerinden" ibaresinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile 6 eşit taksit şeklinde" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.