Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2046 E., 2025/34 K.

1. Ceza Dairesi 2023/2046 E. , 2025/34 K. İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2359 E., 2021/2321 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/2359 Esas, 2021/2321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun; sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ibaresi eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından temyiz incelemesi dışı ... ile birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/2359 Esas, 2021/2321 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükme yönelen temyiz isteminin esastan reddine ilişkin çoğunluk görüşüne, sanığa verilen cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gerekçesi ile katılmıyoruz. Şöyle ki; Dosya içeriğine göre; mağdur ...’in gönül ilişkisi içinde olduğu temyiz dışı sanık ...’nın annesi ....ile yaklaşık yirmi beş yıldır birlikte yaşadığı, ...’nın bu ilişkiyi belirli dönemlerde tasvip etmesine rağmen belirli dönemlerde kabullenemediği, olaydan yaklaşık bir hafta önce bu hazımsızlık nedeniyle ... ile ...’in evine giderek tehdit ve hakaret ettiği, olay tarihinde ... ile ...’ın birlikte alkollü içki içtikleri, iki adet silahı bulunan ....’nın yanındaki ateşli silahlardan birini diğer sanık ...’a verdiği, her ikisinin birlikte alkollü vaziyette mağdur ...’in ikametine gittikleri, ....’nın eve girdiklerinde mağdur ... ile annesi olan ...’e kızdığı ve yanındaki ...’a ateş etmesini söylediği, ...’ın yere doğru ateşli silah ile rastgele iki el ateş ettiği, ...’in ani bir hareketle evin yatak odasına koşması üzerine onu takip eden sanık ...’nın mağdurun baş bölgesine hedef gözeterek bir el ateş ettiği ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanıklar ... ve ...’ın birlikte olay yerinden ayrıldıkları olayda; Sanık ...’nın tüm aşamalardaki savunmalarında olay yerine öldürmek amacıyla gitmediğini, olayın ani gerçekleştiğini, mağdurun yatak odasına gitmesi üzerine silah çıkaracağını düşünerek ateş ettiğini belirtmesi, sanık ...’ın savunmalarında ise olay öncesi öldürme yönünde bir konuşma yaptıklarına dair bir husustan bahsetmemesi ve yere doğru rastgele ateş etmesi birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’nın öldürme kastının hangi aşamada oluştuğunun şüpheli kaldığı anlaşıldığından; olayın oluş şekline, sürecine ve fonksiyonel katkı durumlarına göre sanığın müşterek fail sıfatı kesin bir delille tereddütsüz tespit edilemediğinden, oluşan şüphe sanığın lehine değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun’un 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiği kanaatine varılmıştır. Bu gerekçeyle suç işleyeceğini bildiği sanık ... ile birlikte olay yerine gelip yere doğru rastgele ateş eden ve fail olan ...’ya cesaret vererek suç işleme kararını kuvvetlendiren sanık ...’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan cezalandırılması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.