Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2025/19 E., 2025/22 K. — menfi tespit
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi · Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi · E. 2025/19 · K. 2025/22 · 02.01.2025
Genel Hukukİstinaf (bölge adliye mahkemesi)KesinleştiOy birliğiMenfi tespit
Bu bir istinaf (bölge adliye mahkemesi) kararıdır; Yargıtay içtihadı gibi bağlayıcı değildir, benzer uyuşmazlıklarda yol gösterir.
≡
Kısa özet
Menfi tespit talebiyle açılan davada bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu usulden reddetti.
Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.
☺Vatandaş için açıklama
Davacı bu davada menfi tespit talep etmiş.
Bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esasa girmeden usulden reddetmiş (örneğin süre, kesinlik sınırı veya şekil eksikliği nedeniyle).
Karar oy birliğiyle verilmiş.
Resmî kaynakta bu karar kesinleşmiş olarak gösteriliyor.
§Avukat için özet
Künye
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi, E. 2025/19, K. 2025/22, T. 02.01.2025
Talepler
menfi tespit
Mevzuat
213 sayılı Vergi Usul Kanunu (m. 298); 7035 sayılı Kanun
Hüküm
İstinaf başvurusunun usulden reddi — oy birliği, kesinleşti (kaynağa göre)
→Yargılama süreci
•
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesiİstinaf başvurusunun usulden reddi
1-) Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesinin yukarıda anılan kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 341(2), 346(1) ve 352(1)-b hükümleri gereğince USULDEN REDDİNE,
?Uyuşmazlık ve gerekçe
2-) İstinaf eden davacı tarafından yatırılan 1.169,40 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının Hazineye GELİR KAYDINA, peşin alınan 427,60 TL maktu istinaf karar harcının istek halinde istinaf eden davacıya İADESİNE, 3-) İstinaf yargılama giderlerinin davacı üzerinde BIRAKILMASINA, 4-) İstinaf incelemesi duruşma açılmadan yapıldığından vekâlet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA, 5-) 6100 sayılı HMK'nın 7035 sayılı Kanun ile değişik m. 359(4) hükmü uyarınca Dairemiz kararının İlk Derece Mahkemesince taraflara TEBLİĞİNE, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK'nın m. 352(1)-b ve 362(1)-a hükümleri uyarınca KESİN olmak üzere, oy birliği ile karar verildi. 02/01/2025
T.C. DİYARBAKIR BAM 6. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/19 - 2025/22 B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I Bilgileri yukarıda yazılı karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK m. 352 hükmü uyarınca dosya üzerinden yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince davanın 6100 sayılı HMK'nun 150. maddesi uyarınca açılmamış karar verildiği, hükmün davacı tarafça, davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden istinaf edildiği anlaşılmaktadır.
Atıf yapılan mevzuat
213 sayılı Vergi Usul Kanunu (m. 298)
7035 sayılı Kanun
¶Karar metninin tamamı
T.C. DİYARBAKIR BAM 6. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/19 - 2025/22
T.C.
DİYARBAKIR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
6. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2025/19
KARAR NO : 2025/22
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN :
DAVANIN KONUSU : Menfi Tespit
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ : 02/01/2025
Bilgileri yukarıda yazılı karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK m. 352 hükmü uyarınca dosya üzerinden yapılan ön inceleme neticesinde;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince davanın 6100 sayılı HMK'nun 150. maddesi uyarınca açılmamış karar verildiği, hükmün davacı tarafça, davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden istinaf edildiği anlaşılmaktadır.
6100 sayılı HMK'nın m. 341(2) hükmü “Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.” şeklindedir. Yine HMK Ek Madde-1 hükmünde 341. maddedeki parasal sınırın her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca; Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı; 341. maddedeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı düzenlenmiş bulunmaktadır.
Söz konusu yeniden değerleme oranındaki artış sonucu, İlk Derece Mahkemesi hükmünün verildiği 2024 yılı için HMK m. 341(2) hükmündeki kesinlik sınırı 28.250,00 TL olmuştur.
Öte yandan, Yargıtay'ın yerleşik kararlarında belirtildiği üzere, hükme karşı sadece vekalet ücreti ve/veya yargılama giderleri yönünden kanun yoluna başvurulmuş ise; kesinlik sınırı, dava değerine göre değil, istinaf edilen vekalet ücreti ve/veya yargılama giderlerinin miktarına göre belirlenir (Yargıtay 15. HD, 05/10/2006, E. 2006/5279, K. 2006/5545; Yargıtay 3. HD 06/01/2015, E. 2014/10982, K. 2015/129; 24/12/2018, E. 2018/6487, K. 2018/13180; 24/12/2018, E. 2018/6738, K. 2018/13173 tarih ve sayılı kararları ile Dairemizin 18/11/2021, E. 2021/3094 E., 2021/1581 K.; 18/11/2021, 2021/3161 E., 2021/1596 K.; 17/02/2022, 2022/522 E., 2022/409 K. tarih ve sayılı kararları).
Dosya kapsamından; İlk Derece Mahkemesince davanın 6100 sayılı HMK'nun 150. maddesi uyarınca takipsizlik nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği, hükmün davacı tarafça sadece davalı lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf edildiği, davacı tarafça davanın açılmamış sayılması kararı yönünden istinafa gelinmediği, İlk Derece Mahkemesince davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin 17.900,00 TL olduğu, davacı tarafça da bu vekalet ücretinin fazla olduğundan bahisle istinaf isteminde bulunulduğu, 6100 sayılı HMK'nun 341(2) maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının 28.250,00 TL olduğu, buna karşılık davacı tarafından istinafa getirilen uyuşmazlık tutarının 17.900,00 TL olduğu ve kesinlik sınırı içerisinde kaldığı sabittir.
Davacı tarafın miktar itibariyle kesin nitelikteki mahkeme kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, kesin nitelikteki karara yönelik istinaf istemleri hakkında İlk Derece Mahkemesince bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 E., 1990/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesince de bu yolda karar verilebileceğinden, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 341(2), 346(1) ve 352(1)-b hükümleri gereğince usûlden reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-) Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesinin yukarıda anılan kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 341(2), 346(1) ve 352(1)-b hükümleri gereğince USULDEN REDDİNE,
2-) İstinaf eden davacı tarafından yatırılan 1.169,40 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının Hazineye GELİR KAYDINA, peşin alınan 427,60 TL maktu istinaf karar harcının istek halinde istinaf eden davacıya İADESİNE,
3-) İstinaf yargılama giderlerinin davacı üzerinde BIRAKILMASINA,
4-) İstinaf incelemesi duruşma açılmadan yapıldığından vekâlet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,
5-) 6100 sayılı HMK'nın 7035 sayılı Kanun ile değişik m. 359(4) hükmü uyarınca Dairemiz kararının İlk Derece Mahkemesince taraflara TEBLİĞİNE,
dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK'nın m. 352(1)-b ve 362(1)-a hükümleri uyarınca KESİN olmak üzere, oy birliği ile karar verildi. 02/01/2025