Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/14699 E., 2025/29 K. — manevi tazminat

9. Hukuk Dairesi 2024/14699 E. , 2025/29 K. MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/191 E., 2024/361 K. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Şirket tarafından psikolojik tacize (mobbing) uğradığını, bu nedenle iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi alacakları ile manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-e hükmü gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 01.07.2019 tarihli kararı ile; davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispat edemediği, bordrolarda fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi sütunlarının bulunduğu, ücretlerin banka kanalıyla ödendiği, yıllık ücretli izin ödemelerinin yapıldığı, iş yerinde hafta tatili olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 01.07.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 15.15.2021 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 15.15.2021 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece; davacı vekilinin üç tane tanık bildirdiği, Mahkemece tanıklardan yalnızca ikisinin dinlendiği, bu durumun hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma kararı uyarınca eksikliklerin giderildiği, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispat edemediği, bordrolarda fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi sütunlarının bulunduğu, banka kanalıyla ödendiği, yıllık ücretli izinlerin ödendiği, işyerinde hafta tatili olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile iddialarının kanıtlandığını, 2. İş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği ile işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “İspat yükü” kenar başlıklı 6. maddesi; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” şeklindedir. 6100 sayılı Kanun'un “İspat yükü” kenar başlıklı 190/1 hükmü uyarınca; “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” Dosya kapsamına göre ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.