9. Ceza Dairesi 2024/2542 E. , 2025/275 K.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/225 E., 2023/294 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Direnme (Mahkumiyet)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz incelemesinde bozulmasına dair Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ilamına karşı Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın işlediği suç ile ilgili alt sınıra yakın ceza verilmesinin ve verilen cezada takdiri indirim uygulanmasının suçun işleniş şekline ve niteliğine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine ilişkin, her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verildiğine, Mahkemece verilen direnme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin akrabası olan tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, olayın iftiradan ibaret olduğuna ilişkindir.
C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure ve annesinin aşamalarda çelişkili ve uyumsuz beyanları, tanık anlatımları, sanığın savunmalarının aksini gösteren başkaca bir delil bulunmaması nazara alındığında sanığın suçu işlediğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
B. Katılan Bakanlık Vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2022/14313 Esas, 2023/1940 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 08.09.2023 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin vaki temyiz isteminin
5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Bakanlık Vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/14313 Esas, 2023/1940 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
Dava dosyasının,
5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.
Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.