Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/20356, K. 2025/326, T. 13.01.2025
İlgili mahkemeler
Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi
Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 304/1)
Hüküm
Temyiz isteminin reddi — oy birliği
Pratik sonuç
Temyiz istemi esasa girilmeden reddedildi; temyiz edilen karar kesinleşir.
→Yargılama süreci
•
Yargıtay 8. Ceza DairesiTemyiz isteminin reddi
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen karara karşı öğrenme üzerine sunmuş olduğu 30.05.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli temyiz dilekçesini sunması hususundaki ihtaratın 13.03.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhake…
?Uyuşmazlık ve gerekçe
Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2022/115 Esas, 2023/464 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Atıf yapılan mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 304/1)
¶Karar metninin tamamı
8. Ceza Dairesi 2024/20356 E. , 2025/326 K.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "... sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir..." şeklindeki kararı doğrultusunda sanık hakkında verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 16.06.2023 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2022/115 Esas, 2023/464 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen karara karşı öğrenme üzerine sunmuş olduğu 30.05.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli temyiz dilekçesini sunması hususundaki ihtaratın 13.03.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesinde belirlenen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.
Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?
Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.
Çerez tercihiniz
MRHUKUK, sitenin güvenli çalışması için zorunlu çerezler kullanır. İzin verirseniz hangi sayfaların ziyaret edildiğini ve sitenin nasıl kullanıldığını anlamak için Google Analytics analiz çerezlerini de kullanırız. Reklam çerezi kullanmıyoruz ve arama metinleriniz Google'a gönderilmez. Ayrıntılar için KVKK aydınlatma metni.