Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1231 E., 2025/4 K.

8. Ceza Dairesi 2023/1231 E. , 2025/4 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühürde sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 202/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıktan, 5237 sayılı Kanun'un 202/2. maddesi kapsamında sahte olarak üretilmiş bir mühür ele geçirilmediği gibi suça konu plakada soğuk mühür izlerinin bulunmadığı anlaşılan olayda, mühürde sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı; ayrıca İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün uzmanlık raporunda, sahte olduğu tespit edilen plakalarda soğuk mühür izinin bulunmadığının tespit edilmesi, suç tarihinden önce yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 30. maddesine göre; tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 tarihli ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 3. maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca tescil kuruluşunun mührünün bulunmasının zorunlu olduğunun hüküm altına alınması, bu şekilde suça konu plakaların resmi belge niteliğini kazanabilmesi için üzerinde mührün varlığının zorunlu olduğunun anlaşılması ancak davaya konu edilen sahte plakalarda hiçbir mühür izinin olmaması karşısında, plakaların resmi belge niteliği kazanmadığı anlaşılmakla, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden de yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.