Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/7899 E., 2025/529 K.

7. Ceza Dairesi 2024/7899 E. , 2025/529 K. MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2009/465 Esas, 2020/32 Karar SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2009/465 Esas, 2020/32 sayılı Kararının katılan ... vekili ve katılan ... İdaresi vekilleri ile şikayeti Maliye Bakanlığı vekili , sanık ... müdafi, sanıklar ... ve ... müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz isteğine ilişkin olarak; 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ( 5607 sayılı Kanun ) muhalefet suçlarından doğrudan zarar görmeyen Hazine ve Maliye Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Katılan ... vekili, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz istemlerine ilişkin olarak; 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu itibarla sanıklar hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefet ve 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından Van 1. Asliye Ceza Mahkemesince 21.01.2014 tarihinde verilen beraat hükümlerinin temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 23.01.2017 tarihli ve 2015/27976 Esas, 2017/674 sayılı Kararı ile anılan suçlardan verilen beraat hükümlerine ilişkin davanın bağlantılı olduğu Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/465 Esas sayılı davası ile birleştirilmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesini müteakip sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozmaya uyularak devam eden yargılama sırasında sanıklar hakkında açılan bu dava ile temyize konu Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/465 Esas sayılı kamu davasının birleştirildiği, Van 1. Ağır Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında rüşvet alma, rüşvet verme, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgüte üye olma suçlarından verilen ve daha önce temyiz incelemesinden geçmemiş olan beraat hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, aynı Kanun'un 264 üncü maddesi ile 5235 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 1 inci maddesi de gözetilerek, katılanlar vekillerinin rüşvet alma, rüşvet verme, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgüte üye olma suçlarından verilen beraat hükümlerine ve bir kısım sanıklar müdafiilerinin ise vekalet ücretine yönelik istemlerinin istinaf olarak kabulü ile istinaf yasa yolu incelenmesinin yapıldığı gözetilerek sanıklar hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. Şikâyetçi Hazine ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden Sanıkların üzerine atılı suçların mahiyeti gereği, sanıkların eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu, suçtan zarar görmeyen Hazine ve Maliye Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmıştır. B.Katılan ... Vekili, Katılan ... İdaresi Vekili, Sanık ... müdafi, Sanıklar ... Ve ... Müdafiin Temyizleri Yönünden Sanıkların yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanıkların mahkeme huzurunda son savunmasının alındığı 18.10.2010 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz görülmüştür. II. KARAR A. Hazine ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan ... Vekili, Katılan ... İdaresi Vekili, Sanık ... müdafi, Sanıklar ... Ve ... Müdafiin Temyizleri Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekilleri, sanık ... müdafi, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.