Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/8326 E., 2025/443 K.

5. Ceza Dairesi 2022/8326 E. , 2025/443 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/108 Esas, 2020/8 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/1217 Esas, 2021/2093 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı zimmet suçundan cezalandırılması gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla delillerin takdirinde hataya düşülerek İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaatinin usul ve kanuna uygun olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.