Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9239 E., 2025/267 K.

4. Ceza Dairesi 2024/9239 E. , 2025/267 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/225 E., 2016/126 K. SUÇLAR : Kötü muamele, aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali, suçu bildirmeme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön incelemede; Mağdurlar vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar ... ve ... (Kaymak) hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali, kötü muamele, sanık ..., ... ve ... hakkında suçu bildirmeme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların üzerine atılı suçları işlediği dosya kapsamından sabit olmasına rağmen beraat hükümleri kurulmasının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir. 2.Mağdurlar vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Sanıkların savunmaları, mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, sosyal inceleme raporu ve tüm dosya kapsamından; sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR A.Mağdurlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.02.2022 tarih 2022/9-24 Esas ve 2022/115 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 15 yaşından küçük kişiler ile ilgili olarak mağdurun velisi ile mağdura 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234/2. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca görevlendirilen vekilin iradelerinin çelişmesi halinde, mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği, suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük olan mağdurlar adına şikâyet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisinin yasal temsilcisine ait olması, dosyada mağdurların annesinin sanık olması sebebiyle mağdurlar ile sanık arasında menfaat çatışması bulunduğu, mağdurlar adına şikâyet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin mağdurların kısıtlanarak velayetleri altına bırakılan babasının beraat kararının tebliğine rağmen temyize gelmediği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdurlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.