Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/11260 E., 2025/502 K.

Yargıtay · 4. Ceza Dairesi · E. 2023/11260 · K. 2025/502 · 13.01.2025

Ceza Hukuku Oy birliği

Kısa özet

Bu davada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay temyiz istemini reddetti ve kararı bozdu.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararında birden fazla sonuç var (temyiz isteminin reddi ve bozma); her biri farklı bir istem veya taraf içindir.

Yargıtay'ın gerekçesinden:

TCK'nın 64 ve CMK'nın 228. maddeleri uyarınca davanın düşmesine dair karar, kişinin suç işlediğini ortaya koyan bir mahkeme hükmü niteliğinde bulunmadığından ve müsadereye konu eşyanın niteliği itibariyle bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmaması karşısında, söz konusu eşyanın yasal mirasçılara iadesine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/11260, K. 2025/502, T. 13.01.2025
Mevzuat
1412 sayılı Kanun (m. 317, 321)
Gerekçe özü
“TCK'nın 64 ve CMK'nın 228. maddeleri uyarınca davanın düşmesine dair karar, kişinin suç işlediğini ortaya koyan bir mahkeme hükmü niteliğinde bulunmadığından ve müsadereye konu eşyanın niteliği itibariyle bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmaması karşısında, söz konusu eşyanın yasal mirasçılara iadesine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.”
Hüküm
Temyiz isteminin reddi, Bozma — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.

Yargılama süreci

  1. ↺
    Yargıtay 4. Ceza DairesiBozma, Temyiz isteminin reddi
    Sanığın hükümden önce öldüğü, ölüm üzerine vekalet ilişkisinin sona erdiği, bu nedenle temyiz eden müdafiinin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Uyuşmazlık ve gerekçe

TCK'nın 64 ve CMK'nın 228. maddeleri uyarınca davanın düşmesine dair karar, kişinin suç işlediğini ortaya koyan bir mahkeme hükmü niteliğinde bulunmadığından ve müsadereye konu eşyanın niteliği itibariyle bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmaması karşısında, söz konusu eşyanın yasal mirasçılara iadesine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
4. Ceza Dairesi 2023/11260 E. , 2025/502 K. Sanık ...'in hükümden önce 13.07.2021 tarihinde öldüğü, ölüm üzerine vekalet ilişkisinin sona erdiği, bu nedenle sanık müdafiinin temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanığın eşinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında düşme kararı ile aracın müsaderesine karar verilmiştir. Sanığın eşinin temyiz isteği, müsadere kararı sebebiyle mağdur olduklarına, kararın kaldırılması talebine vesaire ilişkindir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanığın hükümden önce öldüğü, ölüm üzerine vekalet ilişkisinin sona erdiği, bu nedenle temyiz eden müdafiinin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın eşinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Atıf yapılan mevzuat

  • 1412 sayılı Kanun (m. 317, 321)

Karar metninin tamamı

4. Ceza Dairesi 2023/11260 E. , 2025/502 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/647 E., 2022/713 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : Düşme, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, Sanık ...'in hükümden önce 13.07.2021 tarihinde öldüğü, ölüm üzerine vekalet ilişkisinin sona erdiği, bu nedenle sanık müdafiinin temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanığın eşinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında düşme kararı ile aracın müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın eşinin temyiz isteği, müsadere kararı sebebiyle mağdur olduklarına, kararın kaldırılması talebine vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1- CMK'nın 257/2. maddesindeki "Müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır. Bu kişiler, sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler." amir hüküm karşısında, yasal mirasçıların duruşmadan haberdar edilmeyerek yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- TCK’nın 64. maddesindeki "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." ile CMK' nın 223/8. maddesindeki "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde davanın düşmesine karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, düşme kararı, sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren nedenlerden birisini oluşturmaktadır. Dolayısıyla hakkında düşme kararı verilen kimsenin hukuk düzeni açısından hüküm giymiş gibi kabul edilerek bir suç işlediği gerekçesiyle hakkında doğrudan ceza (hapis veya adli para cezası) olmasa da güvenlik tedbiri biçiminde cezai sonuçlar da uygulanması mümkün değildir. Güvenlik tedbiri olan müsaderenin uygulanabilmesi için kişinin suç işlediğinin kesinleşen bir mahkeme kararı ile ortaya konulması gerekir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 2009/7 – 96 Esas, 2009/188 Karar sayılı kararında da, sanıktan ele geçirilen ve bizatihi müsadereye tabi olmayan eşyanın müsaderesine karar verilebilmesi için öncelikle işlediği eylemin suç teşkil etmesinin gerekli olduğu vurgulanmıştır. Somut olayda; TCK'nın 64 ve CMK'nın 228. maddeleri uyarınca davanın düşmesine dair karar, kişinin suç işlediğini ortaya koyan bir mahkeme hükmü niteliğinde bulunmadığından ve müsadereye konu eşyanın niteliği itibariyle bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmaması karşısında, söz konusu eşyanın yasal mirasçılara iadesine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden Sanığın hükümden önce öldüğü, ölüm üzerine vekalet ilişkisinin sona erdiği, bu nedenle temyiz eden müdafiinin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Eşinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın eşinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: a3b41d5cfbc751131baedbed4c266d423359c47e22e8a1f607d2f3afa5b02527

Son alınma: 21.11.2026 16:47 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 21.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizde hizmet veren anlaşmalı avukatımız sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.