Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etti. Yargıtay, temyize konu miktarın karar tarihindeki kesinlik sınırının altında kaldığını belirterek temyiz dilekçesini miktar itibariyle reddetti. Gerekçe olarak HMK’nın 362. maddesi ile 366. ve 352/1-(b) hükümlerine dayandı.
Bu özet yapay zekâ ile karar metninden sadeleştirilmiştir; esas olan karar metnidir.
Bu dosyada davacı taraf, bölge adliye mahkemesi kararını Yargıtay’a götürmüş. Uyuşmazlıkta dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının bedeli gündemdeydi; ayrıca taşınmazın tescili talebi temyiz aşamasında ileri sürülmemiş, yani Yargıtay önüne bu yön taşınmamış.
Yargıtay, dosyayı esasına girerek incelememiş. Önce temyiz edilebilip edilemeyeceğine bakmış. Karara göre temyize konu edilen bedel, bilirkişi raporunda 70.890,00 TL olarak belirlenmiş ve davacı vekili bu bedele itiraz etmemiş. Bu tutar, karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı için, kanunen temyiz yolu açık sayılmamış.
Bu nedenle Yargıtay, temyiz dilekçesini miktar nedeniyle reddetmiş. Karar oy birliğiyle verilmiş. Pratikte bunun anlamı, Yargıtay’ın dosyanın içeriğine girip haklılık-haksızlık değerlendirmesi yapmadığı; yalnızca usul ve miktar sınırı nedeniyle temyiz istemini kabul etmediğidir.
İnceleme, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine yapılmıştır. İlk derece mahkemesi Enez Asliye Hukuk Mahkemesi, istinaf ise BAM 3. Hukuk Dairesince görülmüştür. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, ön inceleme aşamasında temyiz kabiliyetini değerlendirmiştir.
Dairenin dayanağı 6100 sayılı HMK’dır. Kararda, miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararların HMK m. 362 uyarınca temyiz edilemeyeceği; temyize konu miktar kesinlik sınırının altında ise HMK m. 366 atfıyla m. 352/1-(b) gereğince temyiz dilekçesinin reddi gerektiği belirtilmiştir.
Dosya kapsamına göre davacı taraf, taşınmazın tescili talebini istinafta ileri sürmemiş; temyizde yalnızca dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının bedelinin tahsilini konu etmiştir. Bu bedel, 21.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda 70.890,00 TL olarak tespit edilmiş; davacı vekili bu bedele itiraz etmemiş ve 30.05.2022 tarihli beyanla eksik harcı da bu bedel üzerinden tamamlamıştır. Daire, temyize konu miktarı 70.890,00 TL olarak kabul etmiş ve karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığını saptamıştır.
Hükümde, davacı vekilinin temyiz dilekçesi miktar itibariyle reddedilmiş; peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine ve karar örneğinin BAM’a gönderilmesine karar verilmiştir. Karar oy birliğiyle verilmiştir.
Atıf yapılan mevzuat
Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: bae311fde1beae57e9fc1c3cf1f0e0a8679947020f1623a5035318349dac2ff7
Son alınma: 31.10.2026 15:55 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 31.10.2026
Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.
Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.
Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.
Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.
Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizdeki ya da uzaktan hizmet verebilen bir avukat veya hukuk bürosu sizinle iletişime geçsin.
