Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2157 E., 2025/237 K.

Yargıtay · 2. Ceza Dairesi · E. 2024/2157 · K. 2025/237 · 14.01.2025

Ceza Hukuku Oy birliği

Kısa özet

Bu davada dosya Yargıtay önüne gelmiş. Yargıtay temyiz istemini reddetti ve eksikliklerin giderilmesi için dosyayı mahkemesine geri çevirdi.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararında birden fazla sonuç var (temyiz isteminin reddi ve dosyanın geri çevrilmesi); her biri farklı bir istem veya taraf içindir.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2157, K. 2025/237, T. 14.01.2025
İlgili mahkemeler
Düşme Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi
İncelenen karar
Düşme Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 04.11.2008 tarihli, 2008/425 E., 2008/563 K. sayılı kararı
Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 42/1); 7201 sayılı Tebligat Kanunu (m. 21/1); 6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Kanun (m. 305/1, 317)
Hüküm
Temyiz isteminin reddi, Dosyanın geri çevrilmesi — oy birliği
Pratik sonuç
Temyiz istemi esasa girilmeden reddedildi; temyiz edilen karar kesinleşir.

Yargılama süreci

  1. •
    Yargıtay 2. Ceza DairesiTemyiz isteminin reddi, Dosyanın geri çevrilmesi
    Sanığın, yokluğunda verilen kararın bilinen adresinden iade döndüğü, mahkemece tespit edilen yurt içi ikametgah adresine çıkarılan tebligatın 06.03.2009 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanığın tebliğ tarihinde Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, ayrıca hükmün y…

Uyuşmazlık ve gerekçe

2. Ceza Dairesi 2024/2157 E. , 2025/237 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2008 tarihli ve 2008/425 Esas, 2008/563 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 11.12.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından, temyiz talebi ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 12.12.2023 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, yokluğunda verilen kararın bilinen adresinden iade döndüğü, mahkemece tespit edilen yurt içi ikametgah adresine çıkarılan tebligatın 06.03.2009 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanığın tebliğ tarihinde Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de; sanığın hükmedilen cezaya ilişkin müddetnameyi 22.06.2009 tarihinde imzalamış olduğunun ve 19.10.2009 tarihli dilekçesi ile temyize konu dosyanın Esas ve Karar numaralarını belirterek mahsup talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, en geç 22.06.2009 ve 19.10.2009 tarihleri itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz isteği ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf yapılan mevzuat

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 42/1)
  • 7201 sayılı Tebligat Kanunu (m. 21/1)
  • 6723 sayılı Kanun (m. 33)
  • 5320 sayılı Kanun (m. 8)
  • 1412 sayılı Kanun (m. 305/1, 317)

Karar metninin tamamı

2. Ceza Dairesi 2024/2157 E. , 2025/237 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2008/425 E., 2008/563 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2008 tarihli ve 2008/425 Esas, 2008/563 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 11.12.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından, temyiz talebi ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 12.12.2023 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, yokluğunda verilen kararın bilinen adresinden iade döndüğü, mahkemece tespit edilen yurt içi ikametgah adresine çıkarılan tebligatın 06.03.2009 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanığın tebliğ tarihinde Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de; sanığın hükmedilen cezaya ilişkin müddetnameyi 22.06.2009 tarihinde imzalamış olduğunun ve 19.10.2009 tarihli dilekçesi ile temyize konu dosyanın Esas ve Karar numaralarını belirterek mahsup talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, en geç 22.06.2009 ve 19.10.2009 tarihleri itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz isteği ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: 0f4f94a4517c89735af8a1a1ec6066efd153ddf25a24e7fb78a9a8afdee256c7

Son alınma: 12.11.2026 02:15 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 12.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizdeki ya da uzaktan hizmet verebilen bir avukat veya hukuk bürosu sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.