Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16919 E., 2025/251 K.

2. Ceza Dairesi 2024/16919 E. , 2025/251 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3741 E., 2024/2117 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I - Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/3741 Esas, 2024/2117 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/152 Esas, 2024/413 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 2 yıl hapis ve 4 ay hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin olay günü psikiyatri ilaçlarını alkol ile birlikte aldığı için bilincini kaybettiğine, sanık ...'ın nalbura girip 3 adet kutuyu aldığına, kendisinin ise herhangi bir eyleme katılmadığını belirttiğine, kamera görüntülerinde de kolayca taşınan 3 adet kutunun çalındığının görüldüğüne, katılanın ise yalan söyleyerek çalınan eşyanın çok daha fazla olduğunu iddia ettiğine, suçsuz olduğu halde çok ağır cezaya hükmedildiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise dosya kapsamında sanık aleyhine delil bulunmadığına, bilirkişi raporu ile de kamera görüntülerindeki şahıslardan birinin sanık olduğunun kesin ve net bir şekilde tespit edilmediğine, sanığın olayı hatırlamadığını beyan etmesi karşısında suç kastıyla hareket etmediğinin anlaşıldığına, sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığına, müvekkilinin olay yerinde olduğuna dair temyiz dışı sanık ...'ın beyanları dışında delil bulunmadığına, müvekkilinin atılı suçu işlediği sabit olmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.