Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4553 E., 2025/94 K.

Yargıtay · 2. Ceza Dairesi · E. 2023/4553 · K. 2025/94 · 13.01.2025

Kısa özet

Mala zarar verme suçundan yürütülen yargılamada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay kararı düzelterek onadı ve kararı bozdu.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararında birden fazla sonuç var (düzeltilerek onama ve bozma); her biri farklı bir istem veya taraf içindir.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/4553, K. 2025/94, T. 13.01.2025
Suç
Mala zarar verme
Mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310, 322); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1); 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 116/2, 62)
Hüküm
Düzeltilerek onama, Bozma — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.

Yargılama süreci

  1. ↺
    Yargıtay 2. Ceza DairesiBozma, Düzeltilerek onama
    Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca cezanın 1 kat artırıl…

Uyuşmazlık ve gerekçe

2. Ceza Dairesi 2023/4553 E. , 2025/94 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca cezanın 1 kat artırılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezada aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hükmolunan 10 ay hapis cezasının 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf yapılan mevzuat

  • 6723 sayılı Kanun (m. 33)
  • 5320 sayılı Kanun (m. 8)
  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310, 322)
  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1)
  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (m. 116/2, 62)

Karar metninin tamamı

2. Ceza Dairesi 2023/4553 E. , 2025/94 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/393 E., 2022/1121 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 2. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yalnızca sanık tarafından temyiz edilen incelemeye konu 28.06.2022 tarihli kararda, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek, sanık hakkında Mahkemenin takdirine göre, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verilmesi, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği bu cezanın infazının 5 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanık hakkında verilen cezada kazanılmış hak gereği 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmadığı belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca cezanın 1 kat artırılarak 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezada aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hükmolunan 10 ay hapis cezasının 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: d2520b96dcf928674dc25d608d46665ff4a395237c2c1195d7a3832e420c169c

Son alınma: 22.11.2026 11:22 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 22.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Konular

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizde hizmet veren anlaşmalı avukatımız sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.