Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15870 E., 2025/54 K.

Yargıtay · 2. Ceza Dairesi · E. 2023/15870 · K. 2025/54 · 13.01.2025

Ceza Hukuku Oy birliği Mala zarar verme

Kısa özet

Mala zarar verme suçundan yürütülen yargılamada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay kararı onadı.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararı onamış; yani önceki kararı hukuka uygun bulmuş. Böylece önceki kararın sonucu geçerliliğini korur.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15870, K. 2025/54, T. 13.01.2025
Suç
Mala zarar verme
İlgili mahkemeler
Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi
İncelenen karar
Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi, 21.03.2023 tarihli, 2022/49 E., 2023/180 K. sayılı kararı
Mevzuat
6217 sayılı Kanun (m. 26); 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 317, 305, 310); 6723 sayılı Kanun (m. 33); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1)
Hüküm
Onama — oy birliği
Pratik sonuç
Hüküm onandı; temyiz edilen karar bu haliyle kesinleşir.

Yargılama süreci

  1. ✓
    Yargıtay 2. Ceza DairesiOnama
    Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Uyuşmazlık ve gerekçe

2. Ceza Dairesi 2023/15870 E. , 2025/54 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/49 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
5237 sayılı TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf yapılan mevzuat

  • 6217 sayılı Kanun (m. 26)
  • 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 8)
  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 317, 305, 310)
  • 6723 sayılı Kanun (m. 33)
  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1)

Karar metninin tamamı

2. Ceza Dairesi 2023/15870 E. , 2025/54 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/49 E., 2023/180 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/49 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: 17825d412e491713b36dbdb96adbff021c83d93f098d75c075c8fceed9f48c0d

Son alınma: 21.11.2026 00:20 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 21.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Konular

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizde hizmet veren anlaşmalı avukatımız sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.