Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/19040 E., 2025/264 K.

11. Ceza Dairesi 2021/19040 E. , 2025/264 K. MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/189 E., 2015/134 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 4733 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 63. maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklerin sanık lehine hükümler içermesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Gerekçeli karar başlığında 21.02.2015 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, 19.02.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Yerleşik içtihatlarda ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-1/1/8 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de; bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği gözetilmeden, nitelikli dolandırıcılık suçundan hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının da elde edilen haksız menfaatin iki katı olacak şekilde 10 gün üzerinden belirlenmesi yerine, gerekçesi gösterilmeden 25 gün üzerinden belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki "25", "12", "10" ve "200,00 TL" ibarelerinin, sırasıyla "10", "5" "4" ve "80,00 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.