Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi 2024/2210 E., 2025/72 K.

T.C. ADANA BAM 9. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/2210 - 2025/72 T.C. ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO : 2024/2210 KARAR NO : 2025/72 KARAR TARİHİ : 14/01/2025 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İ S T İ N A F K A R A R I BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP : İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 08/01/2025 NUMARASI : ... ESAS ... KARAR DAVACI : ... GIDA SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ - VEKİLİ : Av. DAVALI : HASIM SIZ DAVANIN KONUSU : Konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan (İİK 285 İla 308/h)) İSTİNAF KARARININ KARAR TARİHİ : 14/01/2025 YAZIM TARİHİ : 14/01/2025 .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23/09/2024 tarih, ... Esas sayılı kararı aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, dosya üzerinde yapılan istinaf incelemesi sonucunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : Dava; konkordato davası olup çekişme ise yerel mahkemenin 10/09/2024 tarihli ara kararı ile ... model ... plaka sayılı aracın satışına izin verilmesi kararının kaldırılmasına dairi istemin reddi kararının kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı yan; İİK 295 ve 297/2 maddesinde satış kararı için koşul vakıalar aranmakta olup iş bu koşul vakıalarının hiç birinin söz konusu araç hakkında gerçekleşmediğini, aracın tamamen şirketin kendi faaliyetleri için kullanılmakta olup konkordato komiserinin raporundaki maddi bulgulara göre de davacının şirket faaliyetinde kullanılmadığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, komiserin şahsi kanaatini koşul vakıalar ekseninde yorum yolu ile çok genişlettiğinin açık olduğunu, kanunun "lüks" yahut "o olmasa da işletmesel faaliyet devam edebilir" yorumlarına imkan verebilecek tanım kullanmaktan kaçınıp yalnızca kanunun öngördüğü koşul vakıalar ekseninde satışa karar verilebileceğinden işbu satışa izin kararının kaldırılması talep ettiği, mahkemece ise; bu iznin İİK'nın 295/2 ve 297/2 maddelerine uygun olduğundan davacı talebinin reddine kararı verildiği, davacı vekili tarafından ise bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır. İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın, "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341/(1). maddesi, "İlk Derece Mahkemelerinde verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir." hükmünü, 2004 sayılı İİK'nın 7101 Sayılı Yasa ile değişik "Geçici mühlet" başlıklı 287. maddesinin birinci ve altıncı fıkraları, "Konkordato talebi üzerine mahkeme, 286. maddede belirtilen belgelerin eksiksiz olarak mevcut olduğunu tespit ettiğinde derhâl geçici mühlet kararı verir ve 297. maddenin ikinci fıkrasındaki hâller de dahil olmak üzere, borçlunun malvarlığının muhafazası için gerekli gördüğü bütün tedbirleri alır. ...Geçici mühlet talebinin kabulü, geçici komiser görevlendirilmesi, geçici mühletin uzatılması ve tedbirlere ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamaz." hükmünü içermektedir. Pozitif hukukta aynı konuyu düzenleyen birden fazla yasal düzenlemenin bulunması durumunda, hangi düzenlemenin uygulanacağı konusunda özel yasa-genel yasa ölçütü esas alındığında özel yasa hükmünün; önceki yasa-sonraki yasa ölçütü bakımından değerlendirme yapıldığında ise sonraki yasa hükmünün uygulanması gerektiği genel hukuk ilkelerindendir. Buna göre, 6100 sayılı HMK'nın 12/01/2011 tarihinde kabul edildiği ve 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe girdiği; 2004 sayılı İİK'nın 287. maddesinin uygulanması gereken hükmünü değiştiren 7101 sayılı Yasanın ise 28/02/2018 tarihinde kabul edilerek 15/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, buna göre 2004 sayılı İİK'nın 287. maddesinin altıncı fıkrasının sonraki bir düzenleme olduğu açıktır. Ayrıca 6100 sayılı HMK, hukuk davalarındaki yargılama usulünü düzenlemesi bakımından genel bir kanun iken, 7101 sayılı Yasa ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 287. maddesinin altıncı fıkrası usule ilişkin özel bir düzenleme içermektedir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasının lafzı ile bağlı kalınıp buna göre yorum yapılarak, sonraki değişikliği yok saymak suretiyle adi konkordato talebi sırasında tedbire yönelik istemlerin kabulüne karşı itiraz üzerine verilen ara karara karşı istinaf kanun yolunun açık olduğu sonucuna ulaşmak hukuken mümkün değildir. Gerek özel yasa-genel yasa ilişkisi, gerekse önceki yasa-sonraki yasa ilişkisi ve gerekse kanun koyucunun amacı birlikte değerlendirilerek, konkordato istemlerinin süratle sonuçlandırılması gereği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince verilen, konkordato istemi sırasındaki ihtiyati tedbirlerin kabulüne yönelik ara kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmasının yasal olarak mümkün olmadığı, ancak ihtiyati tedbir taleplerinin reddine yönelik ara kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulabilecektir. Müdahale talebinde bulunan banka vekili tarafından istinaf edilen karar, tedbir talebininin kabulüne itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine ilişkin ara karardır. Öncelikle HMK 341. maddesinde istinafa tabi kararlar düzenlenmiş olup buna göre, İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Mahkemece verilen karar nihai bir karar değildir. Öte yandan konkordato müessesi 28/02/2018 tarihli 7101 Sayılı Kanun ile İİK'nin 285 ila 309 maddelerinde yapılan değişiklik ile yeniden düzenlenmiştir. Belirtilen maddelerde, konkordato yargılaması sırasında verilen kararların kanun yolları da düzenlenmiştir. İİK'nin 287/6. maddesinde mahkemenin tedbirlere ilişkin kararlarının kesin olduğu, bu kararlar aleyhine istinaf kanun yoluna gidilemeyeceği düzenlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen itirazın reddine dair ara karara karşı İİK'nın 287/6. maddesi uyarınca istinaf yolu kapalı olduğundan, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nin 352/1-b. maddesi gereğince kararın kesin olması nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere : 1)- Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 341/2 maddesi delaletiyle 6100 Sayılı HMK'nin 352/1-b maddesi gereğince USULDEN REDDİNE, 2)-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince peşin olarak alınan 427,60.TL istinaf karar harcının kararın kesinleşmesi ile talep halinde davacıya İADESİNE, 3)-6100 Sayılı HMK'nin 326/1 maddesi gereğince istinaf talebinde bulunan davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde BIRAKILMASINA, 4)-6100 Sayılı HMK'nin 333. maddesi gereğince peşin alınan ve harcanmayan gider avansının İlk Derece Mahkemesince İADESİNE, 5)-6100 sayılı HMK'nin 359/4 maddesi gereğince kararın kesin olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince taraf vekillerine TEBLİĞİNE, Dair, 6100 Sayılı HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle ve 6100 Sayılı HMK'nun 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak karar verildi. Başkan e-imzalıdır Üye e-imzalıdır Üye e-imzalıdır Katip e-imzalıdır