Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/1414 E., 2025/139 K.

Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi · E. 2024/1414 · K. 2025/139 · 09.01.2025

Genel Hukuk Oy birliği

Kısa özet

Bu davada bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş. Yargıtay kararı onadı.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Dava şu taleple açılmış:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Siverek ilçesi, ...

Karşı taraf davanın reddini istemiş.

İstinaf aşamasında bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddederek ilk derece kararını yerinde bulmuş.

Bu karar davacı tarafından Yargıtay'a taşınmış.

Yargıtay kararı onamış; yani önceki kararı hukuka uygun bulmuş. Böylece önceki kararın sonucu geçerliliğini korur.

Yargıtay'ın gerekçesinden:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/1414, K. 2025/139, T. 09.01.2025
İlgili mahkemeler
Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Yargılama yolu
İstinaf: esastan ret · Temyiz eden: davacı
Savunma
Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini savunmuşlardır.
Mevzuat
6360 sayılı Kanun; 4342 sayılı Mera Kanunu; 6100 sayılı Kanun (m. 371, 370)
Gerekçe özü
“Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.”
Hüküm
Onama (bölge adliye mahkemesi kararı) — oy birliği
Pratik sonuç
Hüküm onandı; temyiz edilen karar bu haliyle kesinleşir.

Yargılama süreci

  1. 2
    Bölge adliye mahkemesi (istinaf)İstinaf başvurusunu esastan reddetti
    İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
  2. ✓
    Yargıtay 7. Hukuk DairesiOnama
    Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Uyuşmazlık ve gerekçe

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Siverek ilçesi, ... Mah. 1559 parsel sayılı meranın müvekkili tarafından kadimden beridir mera olarak kullanıldığını, ... Mahalle Muhtarlığı ile ... Mahalle Muhtarlığı arasında idari sınır konusunda uyuşmazlığın bulunduğunu, iki mahalle muhtarlığı arasındaki idari sınır uyuşmazlığı sonrası meranın davacıya kullandırılmadığını, idari sınırda bir değişiklik bulunmadığını, Şanlıurfa Valiliği İl İdare Kurulu tarafından yapılan idari sınır değişikliğinin Şanlıurfa 1. İdare Mahkemesinin 2010/2146 E., 2011/1798 K. sayılı kararı ile iptal edildiğini, dosyada yapılan yerinde tespitte ve sonrasında Mera İl Tahsis Komisyonu tarafından bir tahsis işlemi yapılmadığını belirterek taşınmazın kullanım hakkının müvekkili tarafından sağlanması ve sicile şerh edilmesini, meranın başka bir idari sınırda olmasının meranın aidiyeti bakımından belirleyici bir husus olmadığından, ... Mahalle Muhtarlığına kullanım hakkı sağlanmayacağının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
7. Hukuk Dairesi 2024/1414 E. , 2025/139 K. MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Atıf yapılan mevzuat

  • 6360 sayılı Kanun
  • 4342 sayılı Mera Kanunu
  • 6100 sayılı Kanun (m. 371, 370)

Karar metninin tamamı

7. Hukuk Dairesi 2024/1414 E. , 2025/139 K. MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1160 E., 2023/1510 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/567 E., 2023/782 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Siverek ilçesi, ... Mah. 1559 parsel sayılı meranın müvekkili tarafından kadimden beridir mera olarak kullanıldığını, ... Mahalle Muhtarlığı ile ... Mahalle Muhtarlığı arasında idari sınır konusunda uyuşmazlığın bulunduğunu, iki mahalle muhtarlığı arasındaki idari sınır uyuşmazlığı sonrası meranın davacıya kullandırılmadığını, idari sınırda bir değişiklik bulunmadığını, Şanlıurfa Valiliği İl İdare Kurulu tarafından yapılan idari sınır değişikliğinin Şanlıurfa 1. İdare Mahkemesinin 2010/2146 E., 2011/1798 K. sayılı kararı ile iptal edildiğini, dosyada yapılan yerinde tespitte ve sonrasında Mera İl Tahsis Komisyonu tarafından bir tahsis işlemi yapılmadığını belirterek taşınmazın kullanım hakkının müvekkili tarafından sağlanması ve sicile şerh edilmesini, meranın başka bir idari sınırda olmasının meranın aidiyeti bakımından belirleyici bir husus olmadığından, ... Mahalle Muhtarlığına kullanım hakkı sağlanmayacağının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince taraf ehliyeti olmadığından usulden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacı köyün kadim kullanım hakkının bulunduğunu, meranın idari sınırlarının kadim kullanımın tespiti için önem arz etmediğini, b. 6360 sayılı Kanun ile mahalleye dönüşen köy, köy bağlısı ve belediyelerce kullanılan mera, yaylak ve kışlak gibi yerlerden bu mahalle sakinleri ve varsa diğer hak sahiplerinin 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri çerçevesinde yararlanmaya devam edeceğini, c. Davacının meradan yararlanma hakkı olan sıfatı ile dava açabileceğini, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, meranın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: 296b0e54e46de513ec3cf6c18248baf6e695efc4ebb340a4d5aafdd2af84dbb1

Son alınma: 18.11.2026 19:18 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 18.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizdeki ya da uzaktan hizmet verebilen bir avukat veya hukuk bürosu sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.