Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/11322 E., 2025/64 K. — maddi tazminat, manevi tazminat

4. Hukuk Dairesi 2024/11322 E. , 2025/64 K. MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/462 E., 2023/319 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/649 E., 2022/333 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapmakta iken 08.09.2019 günü Malatya ilinde yapılan mitingde görevlendirildiğini, görevli polis memurlarını taşıyan aracın davacıya çarpması sonucu davacının yaralanarak malul kaldığını, davalı idarenin görev esnasında personelinin güvenliğini sağlamak için gerekli özen yükümlülüklerini yerine getirmediği ve gerekli önlemleri almayıp emniyeti sağlamadığı için kusurlu veya kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 400,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 400,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 200,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı idarenin olayda hizmet kusuru nedeniyle sorumluluğu bulunmadığı gibi idarenin kusursuz/objektif sorumluluğu ilkesine de dayanılamayacağını, davaya konu kazanın dava dışı araç sürücüsünün kusur ve ihmalinden kaynaklandığını, idarenin ancak olayın meydana gelmesinde hizmet kusurunun bulunması halinde sorumlu olacağını belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğünde görev yapmakta iken 08.09.2019 tarihinde Malatya ilinde miting alanında görev yaptığı esnada Kahramanmaraş ilinden, Malatya iline giden polis memurlarını taşımak üzere hizmet temini suretiyle protokol ile anlaşılan yüklenici firma tarafından temin edilen aracın Malatya İl Emniyet Müdürlüğü yolcu indirip bindirme alanı (otopark) içerisinde manevra yapmakta iken davacı polis memuruna çarpması şeklinde gerçekleşen kazada davacının iddiası ve istemin ileri sürülüş şekli gözetildiğinde, davacının davalı ... Müdürlüğünün görev esnasındaki personelinin emniyetini sağlamak için gerekli tedbirleri almadığı ve gerekli özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek meydana gelen kaza sonucunda uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemi ile açtığı davanın davalı idarenin hizmet kusuruna dayandırıldığı anlaşılmakla, davacının idari bir eylem ve işlemden kaynaklı zararının ödetilmesi talepli eldeki uyuşmazlığın çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davaya bakma yetki ve görevi idari yargı yerine ait olduğundan yargı yolunun caiz olmamasına göre 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dilekçesinde davalı idarenin görev esnasında personelinin güvenliğini sağlamak için gerekli özen yükümlülüklerini yerine getirmediği ve gerekli önlemleri almayıp emniyeti sağlamadığı için kusurlu veya kusursuz sorumluluğu bulunduğunu belirtilerek talepte bulunduğu, davalı idarenin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 110 uncu maddesine göre bu Kanundan kaynaklanan sorumluluğuna dayanılmadığı gibi davalı idarenin işleten sıfatına da dayanılmamış olduğu, hizmet alım sözleşmelerinin işleten sıfatını da değiştirmediği gözetildiğinde davalı idarenin hizmet kusuruna dayalı olarak açılan davada uyuşmazlığın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2 inci maddesi hükmünce tam yargı davası niteliğinde olduğu, bu davalara bakma görevinin idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; olayın polislik görevinin sebep ve tesiri ile meydana geldiğini, davacının herhangi bir kastı veya kusurunun bulunmadığını, davalı idarenin görev esnasında personelinin güvenliğini sağlamak için gerekli özen yükümlülüklerini yerine getirmediği ve gerekli önlemleri almayıp emniyeti sağlamadığı için kusurlu veya kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu, idarenin işletmekte olduğu araçların ve idarenin istihdam ettiği şoförlerin sebebiyet verdiği kazaların 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümlerince adli yargının görev alanına girdiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının meydana gelen trafik kazasında yaralanarak malul kalmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan