Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/7234 E., 2025/135 K.

2. Hukuk Dairesi 2024/7234 E. , 2025/135 K. MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/799 E., 2024/1712 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma- Tedbir Nafakası İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/712 E., 2024/96 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak karşı davanın kısmen kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise asıl davanın kabulü, karşı davanın kısmen kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarları, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı- karşı davalı ... ile vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı- karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Davalı- karşı davacı vekili Avukat ...'ün mazeret dilekçesi gönderdiği yokluğunda karar verilmesini talep ettiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Açık yargılamaya devam olundu. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Taraf vekillerinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre karşı davada temyize konu edilen kabul edilen ve reddedilen kısımlarının miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır. Açıklanan nedenle taraf vekillerinin karşı davaya yönelik temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2.Taraf vekillerinin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. b.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Taraf vekillerinin karşı davaya yönelik temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE, 2.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarı yönünden kadın yararına BOZULMASINA, b.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'ya iadesine, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.