Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9431 E., 2025/172 K.

Yargıtay · 2. Ceza Dairesi · E. 2023/9431 · K. 2025/172 · 13.01.2025

Kısa özet

Hırsızlık suçundan yürütülen yargılamada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay kararı düzelterek onadı ve kararı bozdu.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararında birden fazla sonuç var (düzeltilerek onama ve bozma); her biri farklı bir istem veya taraf içindir.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/9431, K. 2025/172, T. 13.01.2025
Suç
Hırsızlık
Mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310, 321); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1); 5237 sayılı Kanun (m. 52/4)
Hüküm
Düzeltilerek onama, Bozma — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.

Yargılama süreci

  1. ↺
    Yargıtay 2. Ceza DairesiBozma, Düzeltilerek onama
    Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/son maddesi uyarınca takdiren 20 eşit taksitte tahsiline,” şeklindeki cümle çıkarılarak ye…

Uyuşmazlık ve gerekçe

2. Ceza Dairesi 2023/9431 E. , 2025/172 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/son maddesi uyarınca takdiren 20 eşit taksitte tahsiline,” şeklindeki cümle çıkarılarak yerine " Tayin olunan adlî para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 20 eşit taksit hâlinde tahsiline” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf yapılan mevzuat

  • 6723 sayılı Kanun (m. 33)
  • 5320 sayılı Kanun (m. 8)
  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310, 321)
  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1)
  • 5237 sayılı Kanun (m. 52/4)

Karar metninin tamamı

2. Ceza Dairesi 2023/9431 E. , 2025/172 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1629 E., 2022/497 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli karar başlığında suç adı olarak hırsızlık suçunun da yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın şikâyetçilerin evinin balkonuna temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Dursun Can Yıldırım gözcülük yaparken çıkması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde belirtilen suçu oluşturmasına karşın, yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52/4.maddesinin uygulanması sırasında hükmolunan adlî para cezalarının ‘20 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline’ karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/son maddesi uyarınca takdiren 20 eşit taksitte tahsiline,” şeklindeki cümle çıkarılarak yerine " Tayin olunan adlî para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 20 eşit taksit hâlinde tahsiline” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: 9226ec3fdd27acb84b0060522421e945d622c4584f6ec99df4edb0ea0b0204a9

Son alınma: 21.11.2026 21:11 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 21.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Konular

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizde hizmet veren anlaşmalı avukatımız sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.