Doğrulanmış emsal kaydı

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16268 E., 2025/53 K.

Yargıtay · 2. Ceza Dairesi · E. 2023/16268 · K. 2025/53 · 13.01.2025

Ceza Hukuku Oy birliği Kasten yaralama

Kısa özet

Bu davada karar Yargıtay'a taşınmış. Yargıtay kararı bozdu ve davanın düşmesine karar verdi.

Bu özet karar metninden otomatik çıkarılmıştır; esas olan karar metnidir.

Vatandaş için açıklama

Yargıtay kararında birden fazla sonuç var (bozma ve davanın düşmesi); her biri farklı bir istem veya taraf içindir.

Karar oy birliğiyle verilmiş.

Avukat için özet

Künye
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16268, K. 2025/53, T. 13.01.2025
İlgili mahkemeler
Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesi
İncelenen karar
Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesi, 07.12.2022 tarihli, 2022/951 E., 2022/1549 K. sayılı kararı
Mevzuat
6723 sayılı Kanun (m. 33); 5320 sayılı Kanun (m. 8); 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310, 321/1); 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1, 223/8); 5237 sayılı Kanun (m. 4)
Hüküm
Bozma, Davanın düşmesi — oy birliği
Pratik sonuç
Dosya kararı veren mahkemeye döner; mahkeme bozmaya uyarak yeniden karar verir ya da gerekçesini göstererek önceki kararında direnebilir.

Yargılama süreci

  1. ↺
    Yargıtay 2. Ceza DairesiBozma, Davanın düşmesi
    Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 17.02.2016 tarihli mahkumiyet tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/951 Esas, 20…

Uyuşmazlık ve gerekçe

2. Ceza Dairesi 2023/16268 E. , 2025/53 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 17.02.2016 tarihli mahkumiyet tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/951 Esas, 2022/1549 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf yapılan mevzuat

  • 6723 sayılı Kanun (m. 33)
  • 5320 sayılı Kanun (m. 8)
  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (m. 305, 310, 321/1)
  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (m. 260/1, 223/8)
  • 5237 sayılı Kanun (m. 4)

Karar metninin tamamı

2. Ceza Dairesi 2023/16268 E. , 2025/53 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/951 E., 2022/1549 K. ŞİKÂYETÇİ : Remzi Bora SUÇLAR : Kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 17.02.2016 tarihli mahkumiyet tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/951 Esas, 2022/1549 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: karararama.yargitay.gov.tr · Metin SHA256: 50c6992cf7cedf83b3de07bd246a50bf77336a708202a299206875ba53ee302e

Son alınma: 20.11.2026 22:28 · İnceleme: doğrulandı · Yayın: 20.11.2026

Metin, kaynağın PDF/HTML dosyasının değişmez kopyası değil; kaynak bağlantısı üzerinden doğrulanması gereken metin aktarımıdır.

Kararı veren kurum: T.C. Yargıtay Başkanlığı. Kararın sadeleştirilmiş özeti ve açıklamalarının yayıncısı MRHUKUK Hukuk Editörlüğüdür; bu açıklamalar resmî karar metninin yerine geçmez.

İlgili içerik

Aynı ay verilen kararlar

Benzer kararlar

Konular

Atıf yapılan kanun maddeleri

Bu sayfadaki açıklamalar bilgilendirme amaçlıdır, hukuki görüş veya avukatlık hizmeti değildir.

Benzer bir durum mu yaşıyorsunuz?

Olayı kendi cümlelerinizle yazın; doğrulanmış Yargıtay kararları arasında anlamına göre arayalım.

Avukata danışın

Uzman hukukçularımıza danışın

Adınızı ve bulunduğunuz yeri bırakın; bölgenizde hizmet veren anlaşmalı avukatımız sizinle iletişime geçsin.

  • Talep göndermek ücretsizdir; avukatlık ücreti avukatla aranızda belirlenir.
  • Bilgileriniz yalnızca talebinizin atandığı avukat veya büroyla paylaşılır.