Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/598 E., 2025/89 K.

12. Ceza Dairesi 2024/598 E. , 2025/89 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/950 E., 2023/78 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine kurulan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen cezaların on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziosmanpaşa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/2170 Esas, 2015/1148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, ilgili kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli, 2020/12394 Esas, 2021/10771 Karar sayılı ilamıyla basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gaziosmanpaşa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2022/950 Esas, 2023/78 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmekle genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması, bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ile yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükunun bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda, iletişimin tespitine dair belgelerden anlaşıldığı üzere sanığa ait cep telefonu numarasından katılana ait cep telefonu numarasının bir kez aranmış olduğu, katılan beyanları dışında konuşmanın içeriğine dair bir delil bulunmadığı, süreklilik arz eden bir eyleminin dosya kapsamında bulunmadığı, 5271 sayılı Kanunun 225/1. maddesinde düzenlenen "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." hükmü nazara alındığında, sanığın eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden suç boyutuna ulaşan eylemin gerekçeli kararda açık ve net olarak ortaya konmadan yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.