Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/5962 E., 2025/350 K.

11. Ceza Dairesi 2024/5962 E. , 2025/350 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/62 E., 2018/439 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet EK KARAR : Temyiz talebinin süreden reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın asıl kararın kesinleşmesinden itibaren ve en son olarak da 17.09.2024 tarihinde eski hale iade talepli temyiz dilekçeleri gönderdiği ve Mahkemesince 20.09.2024 tarihinde eski hale iade talebinin değerlendirilerek reddedildiği, oysa eski hale iade talebinin değerlendirilmesinin Yargıtaya ait olduğu anlaşıldığından anılan 20.09.2024 tarihli ek kararın bu sebeple hukuki değerden yoksun bulunduğu belirlenmiştir. Sanığın yokluğunda verilen Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.05.2018 gün, 2018/62 Esas ve 2018/439 Karar sayılı kararının, sanığın mernis adresinin bulunmaması ve adres araştırmasının akim kalması nedeniyle usulüne uygun şekilde ilanen tebligat yoluyla 11.08.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın karara karşı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 27/04/2020 tarihli temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 29.04.2020 tarihli ek karar ile temyiz talebini reddettiği, ek kararın başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3 maddesine aykırı şekilde sanığa tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 25.11.2020 tarihli temyiz isteminin öğrenmeyle süresinde olduğu kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilip usûlüne uygun şekilde ilanen tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.04.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, asıl kararın, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine dair 29.04.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye içeriği itibarıyla uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.