Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/9557 E., 2025/626 K. — manevi tazminat

10. Hukuk Dairesi 2024/9557 E. , 2025/626 K. MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1255 E., 2023/1298 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/667 E., 2023/84 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 14.05.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adına Avukat ... ... ile davacılar adına Avukat ... geldiler.. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. Dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili özetle; meydana gelen iş kazası nedeniyle müvekkillerinin murisi sigortalının vefat ettiğini, kazanın davalıların kusurlarından kaynaklandığını ileri sürerek eş için 569.269,76 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, davacı çocuklar için 1.000,00’er TL maddi, 50.000,00’er TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sigortalının vefatı ile sonuçlanan iş kazasının meydana gelişinde müteveffanın %50, her iki davalı şirketin %25'er oranda kusurlu oldukları kabulünden hareketle davacı eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, çocukların maddi tazminat istemlerinin reddine, eş lehine 50.000,00 TL, çocuklar lehine 25.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli karına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, müteveffanın trafik kazasında %100 oranında kusurlu olduğunu, aracın tüm bakım ve kontrollerinin eksiksiz yapıldığını, müteveffaya iş güvenliği eğitiminin verildiğini ancak bu hususun son bilirkişi raporunda yok sayıldığını, araçta takograf bulunduğu halde kayıtların dosyaya alınmadığını, müteveffanın uyuması nedeniyle kazanın meydana geldiği yönündeki kabulün hiçbir somut delile dayanmadığını, işverenin çalışma ve dinlenme sürelerini mevzuata uygun şekilde düzenlediğini ve bu konuda ayrıntılı açıklamaların yapılmasına rağmen bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, işverenin yaptığı görevlendirmenin kazanın oluşumuna etkisinin bulunmadığını, SGK tarafından düzenlenen inceleme raporunda da işverenin iş güvenliği yükümlülüklerini yerine getirdiğinin tespit edildiğini, Adli Tıp Kurumu raporunda müteveffanın %100 kusurlu olduğunun belirlendiğini ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunun maddi hatalar içerdiğini, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, son hesap raporunda 2023 yılı verilerinin esas alınmasının usuli kazanılmış haklara aykırı olduğunu, müteveffanın ağır kusurlu olması nedeniyle işverenin sorumluluğuna gidilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamından Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluna başvuran ve istinaf başvuruları esastan reddedilen davalılar yönünden nispi istinaf karar harcı ile ilgili hüküm kurulurken her iki davalı aleyhine ayrı ayrı istinaf karar harcına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince harcın tekliği ilkesi gözden kaçırılarak istinaf yoluna başvuran her iki davalı aleyhine ayrı ayrı istinaf karar harcı yüklenmesi hatalı olduğu gibi davalıların hüküm altına alınan manevi tazminatların miktarlarına yönelik istinaf nedeni ileri sürmedikleri dikkate alındığında karar harcı hesabında manevi tazminatların da gözetilmesi yerinde değildir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının nispi istinaf karar harçlarına ilişkin ikinci ve üçüncü paragraflarının tamamen silinerek yerlerine geçmek üzere; "Alınması gerekli 38.886,81 TL istinaf karar harcından peşin alınan toplam 22.858,92‬ TL harcın mahsubu ile bakiye 16.027,89 TL istinaf karar harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irad kaydına," ibarelerinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Davalılar avukat yararına takdir edilen 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılara yükletilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.